Λίγο κρασί...λίγο θάλασσα...

Ο Μάιος μέσιασε που λένε, η θερμοκρασία ανεβαίνει σε επικίνδυνα για την εποχή επίπεδα και η βαρεμάρα μας χτυπάει ταβάνι...με τον psi διαφωνούμε τώρα κάνα δυο μέρες ποιος θα ανανεώσει το blog και οι δύο κάνουμε τις πάπιες.
Επειδή η μέρα σήμερα στην δουλειά είναι εξαιρετικά βαρετή λέω να μοιραστώ μαζί σας δυο πραγματάκια τα οποία έχουν να κάνουν και με την καθημερινή μου συνύπαρξη με γαύρους...
Στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, επικρατεί μια ησυχία, το νταμπλ βοήθησε στην χαλάρωση των παικτών και των παραγόντων..κάθε μέρα διαβάζουμε και από μια συνέντευξη κάποιου παίκτη, {προχθές του Βύντρα , σήμερα του Σιμάο μάο μάο (που λέει και ο πατέρας μου)} κάθε μέρα διαβάζουμε για τον στόλο παικτών που θα έρθουν και είμαστε και σε αναμονή των εξελίξεων στο προσεχές (εδώ και καιρό παραμένει "προσεχές") διοικητικό συμβούλιο, αλλά όλα αυτά με την χαλαρότητα που σου εξασφαλίζει το νταμπλ.
Ο φίλαθλος-οπαδός, έχει τη δυνατότητα να κοροϊδέψει τους αλλόθρησκους με φράσεις του στυλ "εγώ κάνω μπανάκια και συ παίζεις play off" και "που θα κυκλοφορήσεις σήμερα...ααα το ξέχασα ότι έχει ακόμα μπάλα" και διάφορες τέτοιες παπαριές που λένε και εδώ οι άντρες μεταξύ τους...οι γαύροι απ την άλλη λένε πως μας χάρισαν φέτος το νταμπλ για να ξεχαρμανιάσουμε και από του χρόνου θα μας πηδήσουν πάλι και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Στο μπάσκετ, όλοι περιμένουμε με αγωνία να φτάσουν τα play off στην τελική φάση η οποία (λογικά πάντα) θα είναι ανάμεσα στους αιωνίους. Προς το παρόν ο καιρός περνάει διαβάζοντας συνεντεύξεις, βλέποντας τους αναγκαστικούς αγώνες μέχρι τους κρίσιμους τελικούς...πωρωνόμαστε με τις εξαιρετικές επιθετικά επιδόσεις της ομάδας (ειδικά με δεδομένο το επιθετικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε μέχρι σχεδόν τη μέση της χρονιάς και μας "πέταξε" στην ουσία έξω από euroleague & κύπελλο) και όπως είναι λογικό συζητάμε με τους γαύρους που μετά την τσαπού από την Μπαρτσελόνα, μόνη τους ελπίδα τώρα είναι το πρωτάθλημα Ελλάδος. Στις συζητήσεις (παρότι όπως λένε οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με μπάσκετ) η απάντηση τους στο "Σας γάμησε η Μπάρτσα γαυράκια" είναι " Εσείς δεν ήσασταν εκεί (με φωνή "μαμάααα με κοροϊδεύουν")" ακολουθούμενη από άσχημες λέξεις (sic) προς τον Μπαναότη. Η καινούργια μόδα (στους γαύρους του γραφείου μου) είναι να μου δηλώνουν ότι το νταμπλ στο μπάσκετ θα το πάρουν αυτοί γιατί (άκουσον άκουσον) το κάναμε λέει ανταλλαγή με το νταμπλ στο ποδόσφαιρο!!!!!!!!!! Όταν μου το πρωτοείπαν κόντεψα να πέσω κάτω από τα γέλια.
Οι τύποι απλά δεν παίζονται!!! Όσο και να προσπαθώ να τους δείξω ότι το κύπελλο ήταν μια μικρή παρένθεση δεν φαίνεται να θέλουν (για άλλη μια φορά) να κοιτάξουν έξω από τον μικρόκοσμο τους.
Όπως είναι λογικό οι γαύροι στο γραφείο μου, δεν ασχολούνται "με αθλήματα που παίζονται με τα χέρια" οπότε και σαφώς δεν ασχολήθηκαν με το νταμπλ των κοριτσιών μας ούτε καν λέγοντας πόσο εμετικές είναι οι εφημερίδες μας με τα πρωτοσέλιδα τους. Όπως και δεν ασχολιόντουσαν με το βόλεϊ ανδρών μέχρι που έκαναν το 1-2 μέσα στη Γλυφάδα και ξαφνικά θυμήθηκαν ότι ενίοτε στο βόλεϊ επιτρέπετε να σώσεις την μπάλα με το πόδι οπότε και με ρωτούσαν γιατί χάσαμε και παπαριές.
Σήμερα που είναι ο τέταρτος αγώνας στον Ρέντη (και δυστυχώς imho ο τελευταίος αν και ελπίζω να διαψευσθώ) δεν έχουν αρχίσει ακόμα να λένε μαλακίες γιατί α) τον ψιλοφοβούνται β) γιατί φοβούνται πολύ τον αγώνα με (μ)ΠΑΟΚ και δεν έχουν όρεξη για αθλητικές κουβέντες.
Σήμερα επίσης, είναι και ο τελικός του Europa League μεταξύ Αθλέτικο Μαδρίτης και Φούλαμ και κάποιοι συνάδερφοι άρρωστοι Παναθηναϊκοί μου κλαψούριζαν το πρωί ότι θα έπρεπε να είμαστε εμείς σ' αυτόν τον τελικό και ας όψεται η άτιμη η μοίρα μας και η κακιά στιγμή (λέγε με γαστρεντερίτιδα) που ανάγκασε τον Άλεξ να είναι αγκαλιά με την τουαλέτα του και όχι κάτω από τα δοκάρια στον αγώνα με την Σταντάρ...
Μ' αυτά και μ' αυτά βλέπω για άλλη μια φορά πόσο αστείοι είμαστε όλοι οι φίλαθλοι-οπαδοί ανεξαρτήτου χρώματος προτίμησης...δεν μας φτάνει που πήραμε το νταμπλ, έχοντας αντικειμενικά μεγάλο αμυντικό πρόβλημα (λέγε με και άμυνα "άλλα λέει η θειά μου άλλα ακούν τ αυτιά μου" ή άλλα αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα") αφού οι αμυντικοί μας εκτός από ημιάσχετοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν και μεταξύ τους...θέλαμε και τελικό Europa League τρομάρα μας...με κάτι τέτοια απορώ με την νοημοσύνη του κόσμου.
Κατα τ' άλλα εγώ περιμένω τον τελικό του CL για να δω αν θα το σηκώσει η Ιντερ του Μουρίνιο που θα σκάσει ο πατέρας μου γιατί όχι απλά δεν τον γουστάρει τον Special One αλλά μην σας πω ότι το μισεί κιόλας...από κει και πέρα εκτός από τα λίγα φιλικά της Πανάθας και το επερχόμενο μουντιάλ θα σας εκμυστηρευτώ τι είναι το μόνο που περιμένω με αγωνία για τους επόμενους μήνες....
Τα μπανάκια παίδες...ανυπομονώ να φεύγουμε με τον psi και να χαλαρώνουμε κάνοντας μπανάκια όπως φαντάζομαι ανυπομονούν όλοι οι Έλληνες μετά το βαμίση που περάσαμε και πάνω απ' όλα αναμένετε να περάσουμε αρχής γενομένης της 1ης Ιουνίου με την νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Τέλος για να την παλέψουμε ευελπιστώ να κάνουμε καμιά καλή μεταγραφή να έχουμε να το συζητάμε μέεεερεεεες γιατί αλλιώς την βαμίσαμε ή ωραίες συνεντεύξεις σαν του Σιμάο για να μπορούμε να τις σχολιάζουμε....ναι θα επανέλθω με σχόλιο για Σιμάο :-)

Μια συγγνώμη για τον Βύντρα.

Μια συγγνώμη για τον Βύντρα

δημοσιευμένο από τον : kaisaris στην κατηγορία Γενικά
 




ΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΕΤΑΙ ένας καλλιτέχνης, ή ένας αθλητής, είναι ο ορισμός του παραλόγου. Η λογική του “εγώ πληρώνω και γουστάρω να ικανοποιηθώ” ισχύει μόνο στα σπίτια με το κόκκινο φως στη Φυλής και στην Ακομινάτου.
Κανένας αθλητής, ή καλλιτέχνης δεν θέλει να υστερήσει. Να είναι κακός. Θα αποδώσει μέχρι εκεί που φτάνουν οι ικανότητές του.
Εσύ είσαι ο μαλάκας που έχεις την απαίτηση να δίνει κάθε φορά ρεσιτάλ. Ακόμα κι ο Μέσι μπορεί σε ένα παιχνίδι να μην είναι καλός. Ακόμα κι ο καλύτερος καλλιτέχνης μπορεί να βρεθεί σε μια κακή βραδιά.

Να μη του βγαίνει. Έχεις το δικαίωμα να μην τον χειροκροτήσεις. Να τον αποδοκιμάσεις, όμως, όχι. Η κακή βραδιά, σε αυτόν θα έχει στοιχίσει πολύ περισσότερο, απ’ ό,τι σε σένα το εισιτήριο που πλήρωσες.
Ο ΛΟΥΚΑΣ Βύντρα δεν είναι ο Μέσι. Δεν είναι Σισέ. Ούτε καν Σωτήρης Νίνης. Εκ της θέσεως, οι αμυντικοί είναι σε ένα επίπεδο πιο κάτω από τους επιθετικούς.
Η δημιουργία προσφέρει θέαμα και ικανοποίηση. Το να καταστρέφεις το παιχνίδι του άλλου είναι άχαρο.
ΚΙ ΟΜΩΣ . Ο μοναδικός συνδετικός κρίκος της ομάδας του Παναθηναϊκού, που είχε κάνει το νταμπλ το 2004, με την ομάδα που πήρε, φέτος, το πρωτάθλημα είναι ο Λουκάς Βύντρα. Όλοι και όλα τα άλλα έχουν αλλάξει. Ο μοναδικός, που άντεξε σε αυτά τα πέντε πέτρινα χρόνια, είναι ο Λουκάς Βύντρα.
ΟΛΟΙ οι άλλοι δίκαια ή άδικα έφυγαν σαν αποτυχημένοι. Παράγοντες, προπονητές, ποδοσφαιριστές. Μετά το ματς με την Ατλέτικο, στην αρχή της σεζόν, με τον Βύντρα να χρεώνεται ένα αυτογκόλ, είχα γράψει ότι “για το δικό του καλό πρέπει να πάει κάπου για να μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο με την ησυχία του. Στη Γερμανία, που τον ζητάνε”

Ήταν προφανές ότι αυτή τη μαύρη πενταετία ο Βύντρα στον Παναθηναϊκό δεν πέρναγε καλά. Σπάνια, θα τον έβλεπες να χαμογελάει στις φωτογραφίες που ποζάρει η ενδεκάδα, Η στοχοποίησή του, από την εξέδρα, είχε επηρεάσει την απόδοσή του.
Λες και τον κυνήγαγε μια κατάρα να κάνει αυτός κάθε φορά το μοιραίο λάθος. Τελικά έπεσα έξω. Ο Βύντρα στάθηκε όρθιος. Ειδικά, στον δεύτερο γύρο ήταν από τους καλύτερους. Αξιόπιστος, σταθερός στην απόδοσή του, παίζοντας σε τρεις διαφορετκές θέσεις στην άμυνα.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ καθόλου εύκολο, για κάθε ποδοσφαιριστή, να αντιμετωπίζει κάθε φορά δυο αντιπάλους. Ακόμα πιο δύσκολη, από οποιαδήποτε προσωπικό αντίπαλο, μέσα στο γήπεδο είναι η εξέδρα. Να σε πιέζει, να σε απειλεί, να σε αμφισβητεί, να σε αποδοκιμάζει.
Να είναι προκατειλημμένη μαζί σου. Να σε έχει καθιερώσει σαν το σύμβολο της αποτυχίας. Κι όχι μια φορά και δύο. Συνέχεια. Να ξέρεις ότι κάθε φορά, που θα κάνεις το λάθος, θα ακούσεις το βουητό.
ΚΑΤΑ κανόνα στο ποδόσφαιρο, συγγνώμη ζητάνε από τον κόσμο οι συντελεστές της όποιας ομάδας. Παράγοντες, προπονητές, ποδοσφαιριστές. Είτε προσχηματικά, είτε επειδή το πιστεύουν. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κόσμος του Πανναθηναϊκού, είναι αυτός που οφείλει μια μεγάλη συγγνώμη στον Βύντρα.
Λίγο ακόμα και θα τον είχαν στείλει να παίζει σε καμιά Μπόχουμ. Κάποιοι, πάντως, βρήκαν τον τρόπο, για να πουν αυτή τη συγγνώμη.
Στη ψηφοφορία που έγινε την Κυριακή το βράδυ στη ΝΕΤ για τον πολυτιμότερο ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού, σε αυτό το πρωτάθλημα. Το 97% ψήφισε τον Σισέ. Το 3% τον Λουκά Βύντρα.
Έστω και 30 στους χίλιους έστειλαν ένα SMS με έξι χρόνια καθυστέρηση.



Έχω βρίσει και εγώ τον Βύντρα. Συγνώμη Λουκά. Έτσι απλά χωρίς δικαιολογίες. Συγνώμη.