Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Δημητράκη, εμείς δεν είμαστε γαύροι!

Την Πέμπτη στον εξ' αναβολή αγώνα βόλεϊ γαύρου-πανάθας, η ομάδα μας δυστυχώς δεν τα κατάφερε και ηττήθηκε με 3-1 μέσα στον ρέντη, χάνοντας έτσι και το πρωτάθλημα.
Την παρασκευή η Πράσινη ανάμεσα σε άλλα είχε αυτό στο πρωτοσέλιδο της...



με λίγα λόγια ο Δημητράκης κατηγορούσε παράγοντες αποκλειστικά έξω-ομαδικούς για την απώλεια του πρωταθλήματος (για ακόμα μια φορά στα play off) .
Ειλικρινά δεν είδα τον αγώνα της Πέμπτης, από την μία γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις και από την άλλη γιατί δυστυχώς ήμουν σίγουρη ότι θα χάσουμε. Δεν διαφωνούσα ότι θα γινόταν ένα καλό ή και πολύ καλό παιχνίδι αλλά στο τέλος θα χάναμε.
Δεν θα χάναμε επειδή παίζαμε στην κόλαση με τις βίδες ή ότι άλλο πέταγαν οι ανεγκέφαλοι του γαύρου αλλά θα χάναμε γιατί μας έλειπαν βασικοί παίκτες. Γιατί σε αυτό το επίπεδο οι παίκτες κουράζονται με τα συνεχόμενα παιχνίδια και χρειάζονται ανάσες και βοήθεια από τον πάγκο. Βοήθεια που φέτος ο Παναθηναϊκός λόγω της μαλακίας του Χριστοφιδέλη (μαλακία που τον έπιασαν, δεν τρέφω αυταπάτες ότι οι άλλοι είναι καθαροί, απλά είναι πιο προσεκτικοί) , του προβλήματος του Πανταλέων κλπ δεν την είχε ειδικά την στιγμή που την χρειαζόταν πάνω απ όλα.
Σαφώς και φταίει ο Προσαλίκας αλλά φταίει (imho) όχι επειδή έγινε προχθές το παιχνίδι αλλά επειδή συμπίεσαν τόσο τους αγώνες για να μην προλαβαίνουν να παίρνουν μια ανάσα οι παίκτες. ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΜΑΔΩΝ! Δεν είναι δικαιολογία για τους δικούς μας.
Δεν φταίει ο Προσαλίκας που χάσαμε τον 3ο αγώνα στο γήπεδο μας επειδή εκεί που τους είχαν από κάτω έπαθαν μπλοκάρισμα και χάσαν το παιχνίδι μέσα από τα χέρια ενώ είχαν καταφέρει την θεϊκή ανατροπή του 5-17 (? δεν θυμάμαι ακριβώς).
Σαφώς και δεν φταίει ο Προσαλίκας που αυτόν τον παικταρά που δυστυχώς έχουν οι απόγονοι, μετά από ένα σημείο δεν μπορούσαμε να τον συγκρατήσουμε. Γιατί αυτός ο γαμώμίλκοβιτς όταν ξυπνήσει είναι φωτιά.

Θέλω να πιστεύω ότι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού έχουν την γνώση να καταλάβουν ότι οι πραγματικοί λόγοι της εκ νέου απώλειας του πρωταθλήματος είναι άλλοι εκτός απ αυτούς που λέει η Πράσινη. Θέλω να πιστεύω ότι εμείς "ασχολούμαστε" με το Βόλεϊ είτε κερδίζουμε είτε χάνουμε όχι σαν τους μαλάκες τους γαύρους που θυμούνται ότι υπάρχουν και άλλα αθλήματα εκτός από αυτό που παίζεται με τα πόδια, μόνο όταν μας έχουν κερδίσει κάπου.

Η προσπάθεια αποπροσανατολισμού από τα πραγματικά προβλήματα μιας ομάδας είναι γαύρικο ιδίωμα και δεν έχει καμία δουλειά να μπλέκεται σε παναθηναϊκά πόδια...

Κοίτα να δεις που έχουν και χιούμορ...

Το έχουμε πει και το έχουμε ξαναπεί ότι τον Γκότζο και τη σκατοφυλλάδα του, τους σιχαινόμαστε. Παρόλα αυτά το πρωτοσέλιδο της Πέμπτης με το οποίο κορόιδευε τους γαύρους για την νέα τους ήττα από τον (μ)Παοκ ήταν αν μη τι άλλο εμπνευσμένο.

Τετάρτη 12 Μαΐου 2010

Λίγο κρασί...λίγο θάλασσα...

Ο Μάιος μέσιασε που λένε, η θερμοκρασία ανεβαίνει σε επικίνδυνα για την εποχή επίπεδα και η βαρεμάρα μας χτυπάει ταβάνι...με τον psi διαφωνούμε τώρα κάνα δυο μέρες ποιος θα ανανεώσει το blog και οι δύο κάνουμε τις πάπιες.
Επειδή η μέρα σήμερα στην δουλειά είναι εξαιρετικά βαρετή λέω να μοιραστώ μαζί σας δυο πραγματάκια τα οποία έχουν να κάνουν και με την καθημερινή μου συνύπαρξη με γαύρους...
Στον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, επικρατεί μια ησυχία, το νταμπλ βοήθησε στην χαλάρωση των παικτών και των παραγόντων..κάθε μέρα διαβάζουμε και από μια συνέντευξη κάποιου παίκτη, {προχθές του Βύντρα , σήμερα του Σιμάο μάο μάο (που λέει και ο πατέρας μου)} κάθε μέρα διαβάζουμε για τον στόλο παικτών που θα έρθουν και είμαστε και σε αναμονή των εξελίξεων στο προσεχές (εδώ και καιρό παραμένει "προσεχές") διοικητικό συμβούλιο, αλλά όλα αυτά με την χαλαρότητα που σου εξασφαλίζει το νταμπλ.
Ο φίλαθλος-οπαδός, έχει τη δυνατότητα να κοροϊδέψει τους αλλόθρησκους με φράσεις του στυλ "εγώ κάνω μπανάκια και συ παίζεις play off" και "που θα κυκλοφορήσεις σήμερα...ααα το ξέχασα ότι έχει ακόμα μπάλα" και διάφορες τέτοιες παπαριές που λένε και εδώ οι άντρες μεταξύ τους...οι γαύροι απ την άλλη λένε πως μας χάρισαν φέτος το νταμπλ για να ξεχαρμανιάσουμε και από του χρόνου θα μας πηδήσουν πάλι και άλλα τέτοια χαριτωμένα.
Στο μπάσκετ, όλοι περιμένουμε με αγωνία να φτάσουν τα play off στην τελική φάση η οποία (λογικά πάντα) θα είναι ανάμεσα στους αιωνίους. Προς το παρόν ο καιρός περνάει διαβάζοντας συνεντεύξεις, βλέποντας τους αναγκαστικούς αγώνες μέχρι τους κρίσιμους τελικούς...πωρωνόμαστε με τις εξαιρετικές επιθετικά επιδόσεις της ομάδας (ειδικά με δεδομένο το επιθετικό πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε μέχρι σχεδόν τη μέση της χρονιάς και μας "πέταξε" στην ουσία έξω από euroleague & κύπελλο) και όπως είναι λογικό συζητάμε με τους γαύρους που μετά την τσαπού από την Μπαρτσελόνα, μόνη τους ελπίδα τώρα είναι το πρωτάθλημα Ελλάδος. Στις συζητήσεις (παρότι όπως λένε οι περισσότεροι δεν ασχολούνται με μπάσκετ) η απάντηση τους στο "Σας γάμησε η Μπάρτσα γαυράκια" είναι " Εσείς δεν ήσασταν εκεί (με φωνή "μαμάααα με κοροϊδεύουν")" ακολουθούμενη από άσχημες λέξεις (sic) προς τον Μπαναότη. Η καινούργια μόδα (στους γαύρους του γραφείου μου) είναι να μου δηλώνουν ότι το νταμπλ στο μπάσκετ θα το πάρουν αυτοί γιατί (άκουσον άκουσον) το κάναμε λέει ανταλλαγή με το νταμπλ στο ποδόσφαιρο!!!!!!!!!! Όταν μου το πρωτοείπαν κόντεψα να πέσω κάτω από τα γέλια.
Οι τύποι απλά δεν παίζονται!!! Όσο και να προσπαθώ να τους δείξω ότι το κύπελλο ήταν μια μικρή παρένθεση δεν φαίνεται να θέλουν (για άλλη μια φορά) να κοιτάξουν έξω από τον μικρόκοσμο τους.
Όπως είναι λογικό οι γαύροι στο γραφείο μου, δεν ασχολούνται "με αθλήματα που παίζονται με τα χέρια" οπότε και σαφώς δεν ασχολήθηκαν με το νταμπλ των κοριτσιών μας ούτε καν λέγοντας πόσο εμετικές είναι οι εφημερίδες μας με τα πρωτοσέλιδα τους. Όπως και δεν ασχολιόντουσαν με το βόλεϊ ανδρών μέχρι που έκαναν το 1-2 μέσα στη Γλυφάδα και ξαφνικά θυμήθηκαν ότι ενίοτε στο βόλεϊ επιτρέπετε να σώσεις την μπάλα με το πόδι οπότε και με ρωτούσαν γιατί χάσαμε και παπαριές.
Σήμερα που είναι ο τέταρτος αγώνας στον Ρέντη (και δυστυχώς imho ο τελευταίος αν και ελπίζω να διαψευσθώ) δεν έχουν αρχίσει ακόμα να λένε μαλακίες γιατί α) τον ψιλοφοβούνται β) γιατί φοβούνται πολύ τον αγώνα με (μ)ΠΑΟΚ και δεν έχουν όρεξη για αθλητικές κουβέντες.
Σήμερα επίσης, είναι και ο τελικός του Europa League μεταξύ Αθλέτικο Μαδρίτης και Φούλαμ και κάποιοι συνάδερφοι άρρωστοι Παναθηναϊκοί μου κλαψούριζαν το πρωί ότι θα έπρεπε να είμαστε εμείς σ' αυτόν τον τελικό και ας όψεται η άτιμη η μοίρα μας και η κακιά στιγμή (λέγε με γαστρεντερίτιδα) που ανάγκασε τον Άλεξ να είναι αγκαλιά με την τουαλέτα του και όχι κάτω από τα δοκάρια στον αγώνα με την Σταντάρ...
Μ' αυτά και μ' αυτά βλέπω για άλλη μια φορά πόσο αστείοι είμαστε όλοι οι φίλαθλοι-οπαδοί ανεξαρτήτου χρώματος προτίμησης...δεν μας φτάνει που πήραμε το νταμπλ, έχοντας αντικειμενικά μεγάλο αμυντικό πρόβλημα (λέγε με και άμυνα "άλλα λέει η θειά μου άλλα ακούν τ αυτιά μου" ή άλλα αντ' άλλα της Παρασκευής το γάλα") αφού οι αμυντικοί μας εκτός από ημιάσχετοι δεν μπορούν να συνεννοηθούν και μεταξύ τους...θέλαμε και τελικό Europa League τρομάρα μας...με κάτι τέτοια απορώ με την νοημοσύνη του κόσμου.
Κατα τ' άλλα εγώ περιμένω τον τελικό του CL για να δω αν θα το σηκώσει η Ιντερ του Μουρίνιο που θα σκάσει ο πατέρας μου γιατί όχι απλά δεν τον γουστάρει τον Special One αλλά μην σας πω ότι το μισεί κιόλας...από κει και πέρα εκτός από τα λίγα φιλικά της Πανάθας και το επερχόμενο μουντιάλ θα σας εκμυστηρευτώ τι είναι το μόνο που περιμένω με αγωνία για τους επόμενους μήνες....
Τα μπανάκια παίδες...ανυπομονώ να φεύγουμε με τον psi και να χαλαρώνουμε κάνοντας μπανάκια όπως φαντάζομαι ανυπομονούν όλοι οι Έλληνες μετά το βαμίση που περάσαμε και πάνω απ' όλα αναμένετε να περάσουμε αρχής γενομένης της 1ης Ιουνίου με την νέα αύξηση του ΦΠΑ.
Τέλος για να την παλέψουμε ευελπιστώ να κάνουμε καμιά καλή μεταγραφή να έχουμε να το συζητάμε μέεεερεεεες γιατί αλλιώς την βαμίσαμε ή ωραίες συνεντεύξεις σαν του Σιμάο για να μπορούμε να τις σχολιάζουμε....ναι θα επανέλθω με σχόλιο για Σιμάο :-)

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

Μέρα θλίψης...

Ζω στην Ελλάδα από τότε που γεννήθηκα πριν από 37 χρόνια. Όπως όλοι μας έκανα όνειρα, είχα φιλοδοξίες, ήθελα να ζήσω όσο πιο γεμάτη ζωή μπορούσα. Όπως όλοι, έκανα λάθη, πόνεσα, πάλεψα για να καταφέρω κάτι, οτιδήποτε ώστε να μπορώ στα γεράματα μου να λέω ότι δεν έζησα άδικα, κάτι καλό έκανα για μένα, την οικογένεια μου και όλους όσους αγαπώ.
Το τελευταίο διάστημα όλοι οι Έλληνες βλέπουμε τα λάθη τα δικά μας εώς ένα μικρό σημείο (αφού εμείς τους διαλέξαμε) αλλά περισσότερο τα λάθη αυτών που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνάνε. Από τη μεταπολίτευση σ' αυτή τη χώρα ακούμε για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν και θυμάμαι χρόνια τώρα το "μια μικρή περίοδο λιτότητας" και το "να σφίξουμε λίγο το ζωνάρι" όλα σε αναμονή αυτών των καλύτερων ημερών.
Κάποια στιγμή είχα ακούσει την φράση, δεν θυμάμαι πλέον ποιός την είχε πει, την οποία και πιστεύω ακράδαντα. "Κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν." Έτσι λοιπόν και μεις οι κουτοπόνηροι Έλληνες, οι κολλημένοι στα "όταν εμείς είχαμε πολιτισμό εσείς ζούσατε πάνω στα δέντρα" που πάντα θέλουμε να θεωρούμε εαυτούς καλύτερους και εξυπνότερους απ όλους, έχουμε ακριβώς τα λαμόγια που μας αξίζουν.
Τους τελευταίους μήνες, η εκλεγμένη από τον πανέξυπνο λαό μας, κυβέρνηση προσπαθεί να μας βγάλει από μία κρίση που και αυτή με τα πάρα πολλά χρόνια διακυβέρνησης μας έχει βάλει. Τα σκληρά και (όπως τα λένε τα αριστερά κόμματα) αντιλαϊκά μέτρα άρχισαν να φέρνουν τον κόσμο σε απόγνωση πριν ακόμα εφαρμοστούν.
Οδήγησαν όλους να καταφέρονται εναντίον όλων. Τους δημόσιους υπαλλήλους εναντίον των ιδιωτικών και τούμπαλιν, το ένα συνδικάτο εναντίον του άλλου και ο αναβρασμός φαινόταν να μεγαλώνει.
Η απόγνωση του κόσμου είναι μεγάλη, δεν είναι λίγο να βλέπεις από τη μια στιγμή στην άλλη, να πλησιάζει η πιθανότητα να χάσεις ακόμα και αυτά τα ελάχιστα που παλεύεις χρόνια να συντηρήσεις. Όλοι, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, έχουν το δικαίωμα στις ανεκτές συνθήκες ζωής, στο να μπορούν να αγοράσουν ένα καρβέλι ψωμί και (γιατί όχι ?) να πάνε ένα σινεμά.
Ο κόσμος αηδίασε από αυτούς τους οποίους σαν βλάκας εμπιστεύτηκε ξανά. Γι αυτό και σήμερα η συμμετοχή στη γενική απεργία ήταν τόσο μαζική. Γι' αυτό και κατέβηκε 150.000 κόσμος στο κέντρο της Αθήνας όπως και αναλογικά μεγάλα ποσοστά στις υπόλοιπες Ελληνικές πόλεις.
Για άλλη μια φορά όμως οι γνωστοί (στους πολιτικούς και στην αστυνομία) αλλά άγνωστοι (σε μας τους απλούς πολίτες) θέλησαν να κάνουν τις γνωστές τους μαλακίες.
Αυτή τη φορά είχαμε 3 θύματα...1 άντρα και 2 γυναίκες από τις οποίες η μία μάλλον έγκυος...3 άνθρωποι οι οποίοι το μόνο που έκαναν είναι να βρίσκονται στη δουλειά τους...να παλεύουν για τα όνειρα του προσωπικά ο καθένας...
Πριν λίγα χρόνια η κουμπάρα μου με είχε ρωτήσει αν πρέπει σ' αυτόν τον κόσμο να φέρουμε δικά μας παιδιά, αυτή στην πορεία το αποφάσισε και τώρα έχει 2 αγγελούδια για τη ζωή των οποίων παλεύει και παιδεύεται, όπως ακριβώς παλεύουν όλοι οι άνθρωποι.
Σήμερα είναι μια ημέρα πένθους για τη χώρα. Δεν πρέπει να πενθούμε μόνο τους 3 μας συνανθρώπους που πέθαναν, πρέπει να πενθούμε για τη ζωή που θα ζήσουμε από δω και πέρα, να πενθήσουμε για όλα όσα θα "γίνουν για μας χωρίς εμάς" όπως έλεγε πριν χρόνια ο Παπακωνσταντίνου. Να πενθήσουμε και για όλα αυτά που χρόνια τώρα γίνονταν με την ανοχή μας ή την αδιαφορία μας.
Ελπίζω αυτή τη φορά να γίνει κάτι, να αποδοθεί μια ευθύνη, να πάει κάποιος ένοχος φυλακή όχι κάποιος αποδιοπομπαίος τράγος. Να σταματήσουν έστω και για λίγο τα κόμματα να σκέφτονται το "πολιτικό κόστος" και να μιλήσουν αληθινά και στην καρδιά του κόσμου.
Γιατί από δω και πέρα ο κόσμος θα είναι πολύ πιο οργισμένος και κάποια μέρα τα χιλιάδες ματ περιμετρικά της Βουλής δεν θα μπορέσουν να τους κρατήσουν έξω και θα δείξουν την πραγματική "οργή λαού".
Ελπίζω μόνο να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα.

Υ.Γ. συγνώμη για το μη αθλητικό του κειμένου αλλά η ζωή όλως μας είναι πάνω από τα οπαδικά μας συναισθήματα.

Τρίτη 4 Μαΐου 2010

Ρούξι Ντουμιτρέσκου.

Η Ρουξι, έδωσε μια συνέντευξη στο sportdog... 

Μεταξύ άλλων είπε:

Σε μια δήλωσή σου αμέσως μετά το τελικό, είπες ότι «κάποιοι φέτος βγάλανε γλώσσα». Τι εννοούσες;

«Αναφερόμουν στις κοπέλες του Ολυμπιακού που μετά τη νίκη τους στη Γλυφάδα, τα Χριστούγεννα, σε τραπέζι που τους είχε κάνει ο Συγγελίδης, πανηγυρίζανε και πίνανε στην «υγειά του πελάτη»! Μάλιστα θυμάμαι πολύ καλά που ο προπονητής τους, ο Γιάννης Νικολάκης, έλεγε ότι δεν το χάνουμε φέτος, ενώ ή Κόλεβα, που είναι μια μεγάλη παίκτρια, δήλωνε ότι μιλάμε πολύ, ενώ εκείνες απαντούν στο γήπεδο. Εδώ θέλω να ρωτήσω από πότε ο ΠΑΟ είναι πελάτης του Ολυμπιακού; Νικήσανε σε ένα ντέρμπι και νομίσανε ότι πήρανε το πρωτάθλημα. Ο τίτλος κρίνεται στα πλέι οφ και όχι στην κανονική περίοδο. Τώρα που εμείς μιλήσαμε στο γήπεδο, τι έχουν να πουν; Ποιος είναι πελάτης;»

 Για αυτο είναι φίνα τα κορίτσια.... 

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Ο πόνος (τους) είν' αμέτρητος...

Χθες μετά την συγκλονιστική εμφάνιση της γυναικείας ομάδας βόλεϊ της Πανάθας, όπως είναι λογικό, μπήκα άμεσα στα διάφορα αθλητικά site για να δω τον τίτλο που έβαλαν για την κατάκτηση του double.
Τολμώ να παραδεχτώ ότι σ' αυτές τις περιπτώσεις που ο Παναθηναϊκός έχει κάνει κάποια μεγάλη επιτυχία, αγαπημένη μου συνήθεια είναι να επισκέπτομαι κάποια γνωστά για τα φιλογαύρικα τους αισθήματα sites, όπως το contra.
Όπως θα δείτε παρακάτω, το site αυτό κατατάσσει τα κορίτσια μας σε ένα από τα κακά της μοίρας τους. (των απανταχού γαύρων φαντάζομαι εννοούν)

Η μεγάλη αρχηγός

Η Ρούξι Ντουμιτρέσκου δήλωσε μετά την κατάκτηση του Πρωταθλήματος: "Είχαμε στόχο να σηκώσουμε μια φορά το πρωτάθλημα και στην έδρα του Ολυμπιακού. Τελικά το καταφέραμε και αυτό. Θέλω να αφιερώσω τον τίτλο στον Νικόλα που έφυγε από κοντά μας και στους φιλάθλους της ομάδας μας”.
Στη συνέχεια η αρχηγός του Τριφυλλιού τόνισε: “Η ιστορία γράφεται με τους τίτλους που παίρνει κάθε ομάδα και όχι με το ποια θέση κατακτά στην κανονική περίοδο. Άκουσα ότι ο Ολυμπιακός έγραψε ιστορία επειδή πέρασε στον τελικό του Κυπέλλου. Μα, πέρασε στον τελικό γιατί δεν αντιμετώπισε εμάς στους ημιτελικούς. Κακώς βγάλανε γλώσσα επειδή κατέκτησαν την πρώτη θέση στην κανονική περίοδο”.
Για την επόμενη μέρα του Τριφυλλιού είπε: “Εμείς περαστικοί είμαστε. Κάποια στιγμή θα πρέπει να αποχωρήσουμε αλλά ακόμα και τότε ο Παναθηναϊκός θα είναι πρώτος".

Οι δηλώσεις της μεγάλης αρχηγού δεν χρειάζονται περιττά σχόλια. Η Ρούξι ξέρει να μιλάει στην καρδιά του κάθε Παναθηναϊκού. Τα χρόνια που είναι στην ομάδα έχει γίνει πιο Παναθηναϊκός από πολλούς άλλους ανθρώπους. Όταν την άκουσα να λέει το "βγάλανε γλώσσα" άρχισα να χοροπηδώ στον καναπέ φωνάζοντας "Έτσι ρε Ρούξι πες τα" όπως έκανε και ο μικρός μου αδελφός όταν με έπαιρνε αμέσως μετά τηλέφωνο για να μου πει πόσο γαμάτες δηλώσεις έκανε.

Συγχαρητήρια στην ΠΑΕ που κάλεσε σήμερα στη φιέστα τίτλου τα κορίτσια, αυτές που τόσα χρόνια ξέρουν να κατακτούν τα νταμπλ με τη ψυχή και τη μαγκιά τους.

Είδα κάποια από τα video από την αποθέωση που περίμενε την ομάδα μόλις έφτασε στη Λεωφόρο. Αυτά τα δύο είναι τα καλύτερα κατά την άποψη μου.
Στο πρώτο η Ρούξι να τραγουδάει "...ωωω Πανάθα μου γερά...ώωω Γαμώ τον Πειραιά..." και να το ευχαριστιέται και στο δεύτερο τα κορίτσια και το "Χόρτο Μαγικό"
(Τα video όπως και η αντιγραφή των δηλώσεων είναι από τα Πράσινα Νέα)
Απολαύστε



Παρασκευή 30 Απριλίου 2010

Αυτή η ομάδα έχει μεγάλη καρδιά



Διάβασα νωρίτερα στο gazetta για τα 100.000 ευρώ που έδωσαν οι παίκτες του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού μειώνοντας τα πριμ τους κατά 1/10.
Θα μου πείτε, σιγά ρε συ Gio! Με τα τρελά λεφτά που πήρανε το 1/10 δεν είναι τίποτα...όμως αυτό το τίποτα, πόσοι άλλοι το έδωσαν για να βοηθήσουν οποιονδήποτε? Ο Παναθηναϊκός είναι η ομάδα της Αθήνας και η κίνηση που έκαναν να δώσουν αυτό το ποσό για τους φτωχούς της πόλης ήταν μια αδιαμφισβήτητη κίνηση ανθρωπιάς όσο κι αν κάποιοι πιθανό την βλέπουν μικρή.
Καλά για τον Κακλαμάνη τώρα δεν μπορώ να πω τίποτα...με την πρώτη ευκαιρία μας λέει πόσο στηρίζει το να γίνει άμεσα το γήπεδο και όλο μας γράφει στα καλαμπαλίκια του.

ΥΓ. Αυτό το σκηνικό με τον Λέτο που άρχισε να χειροκροτεί μόνος του μου φάνηκε πολύ αστείο...αλλά και οι άλλοι δεν μπορούσαν να χειροκροτήσουν? έπρεπε να τον δουλέψουν?
(το κλίμα στην ομάδα μετά και το νταμπλ φαίνεται πολύ φιλικό και οικογενειακό και ευτυχώς γιατί χρειαζόταν.)

ΥΓ2. Τώρα που είπα Λέτο...ρε σεις τι είναι αυτά που διαβάζω για πλαστά διαβατήρια και φυλακές και μαλακίες?! Πρόεδρε σε παρακαλώ καθάρισε.... :-)

Τα κορίτσια είναι πάντα Φίνα...


Μετά από μεγάλο διάστημα που λόγω χρόνου αδυνατούσα να δω αγώνα βόλεϊ των κορίτσαρων, κατάφερα να δω και τους δύο μέχρι στιγμής τελικούς με τις γαυρίνες.
Ότι και να πει κανείς γι αυτές τις αθλήτριες είναι λίγο. Στο αγώνα κάτω στη βρωμοπεριοχή του Ρέντη, ο τρόπος με τον οποίον γύρισαν το ματς ήταν Θ Ε Ι Κ Ο Σ. Παρότι φέτος το πρόβλημα της αυξομείωσης στην απόδοση τους τις έχεις φέρει πολλές φορές σε άσχημη θέση, η ψυχή και το πάθος που βγάζουν είναι εντυπωσιακά.
Η μεγάλη ανατροπή που έκανε αυτόν τον φοβερό λαό των πάνω κάτω 80 ατόμων (χιχιχι) να φεύγει με κατεβασμένα κεφάλια ήταν η απόλυτη απόδειξη του γιατί όλοι οι παναθηναϊκοί λατρεύουν αυτήν την ομάδα.
( Ο φοβερός αυτός λαός που πήγε και τσούρνεψε όλες τις εμφανίσεις, αδειάζοντας την ιματιοθήκη της δικής τους ομάδας!!!)
Ο χθεσινός δεύτερος τελικός ήταν πραγματικά συναρπαστικός, όσο και να μην άρεσε στους σχολιαστές που βλέπανε "τα πράγματα να γίνονται πολύ δύσκολα για τον ολυμπιακό" όταν οι κόκκινες τρώγανε μέσα στη μάπα τα καρφιά από την Μόλναρ ή την Ρούξι.
Ειδικά η Ρούξι, σε κάποια από τα καρφώματα που έκανε νόμιζα ότι θα διαλύσει τα χέρια της αντιπάλου της. Μετάνιωσα φρικτά που μια βδομάδα πριν ενώ ήμουν στο super market δεν πέταξα κάτω τα πράγματα που κρατούσα, και δεν έτρεξα σπρώχνοντας τους μπροστινούς μου να την προλάβω που έβγαινε εκείνη τη στιγμή.
Ελπίζω να το σηκώσουν μέσα στο Ρέντη ώστε να σκάσουν οι παλιόγαυροι που τόσο γλώσσα έβγαλαν φέτος και μετά να έρθουν εδώ στον τάφο του Ινδού να τις αποθεώσουμε.

Υ.Γ1. θα πω κάτι εδώ που μπορεί να μην σας αρέσει καθόλου να διαβάσετε σε ένα αμιγώς πράσινο blog. Αυτή η Κόλεβα των γαύρων και η μικρή η Χαντάβα είναι πολύ καλές παίκτριες και κράτησαν ζωντανές τις συμπαίκτριες τους όταν οι κοπελάρες μας ανέβαζαν τις διαφορές.

Υ.Γ.2 ο κόσμος μας για άλλη μια φορά έδειξε τι πάει να πει στήριξη στην ομάδα.

Λίγο να κοροϊδέψω το "Σκότος"

Την Τετάρτη το πρωί η αγαπητή, στους γαύρους, φυλλάδα "Σκότος" είχε στο πρωτοσέλιδο της την ατάκα του Μπάντοβιτς προς τους παίκτες του "Δείτε τα play off σαν να είστε στους ομίλους του champions league".
Ο κακόμοιρος soon to be ex, προπονητής, προσπαθούσε να τους πει να δουν τα παιχνίδια σοβαρά αλλά οι παίκτες έκαναν αυτό που ξέρουν καλύτερα...
Έχασαν στον εκτός έδρας αγώνα... :-)

ΥΓ. Βαριόμουν να βάλω τα 2 κομμάτια από την εφημερίδα αλλά...χαλάλι σας :-)