Καλέ μου άνθρωπε.....

Αντίο καλέ μου άνθρωπε....

Οτι να ναι....

Τα ΜΜΕ:

Και η πραγματικότητα: 

Χούλιγκανς ζήστε τον μύθο σας

Στην αρμοδιότητά τους, ανήκει ο ΕΟΤ. Όπως λοιπόν, η Ελλάδα προσπαθεί με κάθε τρόπο να αξιοποιήσει δημόσια περιουσία, να κάνει το ίδιο και για τη βία στα γήπεδα. Να γίνει παγκόσμια καμπάνια, για την πατροπαράδοτη ελληνική φιλοξενία: Όπως η Ολλανδία φιλοξενεί τους χασικλίδες, η Ταϋλάνδη τους κωλομπαράδες, η Ελλάδα να φιλοξενεί τους χούλιγκανς. Θέλουν οι Σέρβοι να αποφύγουν πρόβλημα με τα παιχνίδια Ερυθρός Αστέρας-Παρτίζαν; Να διεξάγονται στο ΟΑΚΑ, στο πανέμορφο Ολυμπιακό Στάδιο.
Στενάζουν οι οπαδοί της Μίλγουολ, κάτω από την επιτήρηση της Σκότλαντ Γιαρντ; Να μεταφερθεί η έδρα της, από το Λονδίνο, στην Αθήνα. Υπάρχει έξαρση επεισοδίων στην Αίγυπτο; Όλα τα μεγάλα ντέρμπι του πρωταθλήματος, να διεξάγονται στη Θεσσαλονίκη. Μην βάλει τις φωνές, ο Ψωμιάδης, για το κράτος των Αθηνών, που μονοπωλεί όλες τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις.

Κώστας Καίσαρης.

ΕΛΕΟΣ!!!!!!! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ!!!!

ΕΛΕΟΣ!!!!!!! ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ!!!! Από την πρώτη μέρα που ανακάλυψα αυτό το blog σας βγάζω το καπέλο για το επίπεδο και τη δημοκρατικότητά σας, όχι μόνο των διαχειριστών αλλά και των τακτικών σχολιαστών. Μόνο το γεγονός της ΜΗ δημοσίευσης διαφημίσεων παρά τη μεγάλη επισκεψιμότητα αποδεικνύει περίτρανα τις αγνές Παναθηναϊκές σας προθέσεις. Βασικό συστατικό λοιπον της επιτυχίας σας πιστεύω πως είναι η ΔΙΑΦΩΝΙΑ και οι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ που δημοσιεύονται χωρίς δισταγμό. 

Συνεχεία στο:  mypanathinaikos.

Ρε πολυμετοχικοί

Ξεκινούν τα play off σε λίγο. Θα βάλετε κάνα φράγκο; Ή έστω πείτε οτι θα βάλετε και μην βάλετε. Έστω να προσφέρετε προσωρινή σταθερότητα. Ούτε τα στοιχειώδη ρε #@#%#$.....

Για ακόμα μια φορά, γίναμε μάρτυρες μιας παρωδίας που έλαβε χώρα σε μία αρένα, σε μία μάχη για το ποιος θα κερδίσει τη μεγαλύτερη διαφήμιση και λεζάντα στις πλάτες του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ. Από αυτό το πράγμα δε θα μπορούσαν να λείψουν οι γνωστοί-άγνωστοι που τόσα χρόνια ασελγούν πάνω στο πτώμα του ΠΑΟ.

Για ακόμα μία φορά ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ έγινε ο φτωχός συγγενής και το πεδίο προπαγάνδας από διάφορους. Ο κόσμος του για άλλη μία φορά ήταν το θύμα. Είχαμε γράψει ότι μέχρι και το πέρας της εκδήλωσης για τον Ερασιτέχνη, παρά τις όποιες διαφωνίες είχαμε, είτε αυτές αφορούσαν το ίδιο το περιεχόμενο της εκδήλωσης, που ήταν για τον Παναθηναϊκό, αλλά... ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΗΣ ΨΥΧΗΣ, είτε το οργανωτικό κομμάτι είτε τη διαφημιστική καμπάνια και γενικά για το στήσιμο όλης της εκδήλωσης, δεν θα μιλούσαμε αλλά θα στηρίζαμε με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσαμε. Άλλωστε η αγάπη μας για τον Ερασιτέχνη είναι γνωστή, αδιαμφισβήτητη και οι μικρότητες και οι διαφωνίες δεν χωρούν στα προεόρτια.

το υπόλοιπο κείμενο είναι στο:  

 

Το 1995 που πήγαινα ξιφασκία στον παναθηναϊκό η κατάσταση ήταν ίδια.  Προπόνηση μέσα σε νερά, σπασμένες πίστες, σκουριασμένα σπαθιά... Η κατάσταση όσο πάει και χειροτερεύει... Γιαυτό σήμερα, όλοι εκεί. Πάρτε εισιτήρια και ας μην πάτε. Κάντε τα δώρο... Αξίζει!

Υπενθύμιση.

τα αγαθά κόποις κτώνται

το είδα πρώτα στο panathinaikos press.

Η μεγαλύτερη αλήθεια.

φοβερό άρθρο του  Old Boy 

Καμιά φορά βοηθάνε οι μέρες για να πεις καλύτερα αυτό που θες. Ξημερώνοντας Πρωταπριλιά δεν μπορεί παρά να σου έρθει στο νου -για την ακρίβεια να σου έχει ήδη έρθει από τα μισά της τέταρτης περιόδου- ο τίτλος του ποστ σου. Γιατί αυτή η ομάδα είναι ό,τι πιο αληθινό έχει επιδείξει ποτέ ο ελληνικός αθλητισμός. Η αλήθεια της δοκιμάζεται στα χρόνια που περνάνε και αποδεικνύεται κάτι περισσότερο από ανθεκτική.

Οι αθλητικογράφοι αλλά και οι οπαδοί συνηθίζουμε να μιλάμε πάντα με υπερβολές, σε βαθμό που οι λέξεις να χάνουν εντελώς την κυριολεκτική τoυς έννοια. Ωστόσο πρέπει κανείς να είναι οπαδός αυτής της συγκεκριμένης ομάδας και να είναι βράδια του Μαρτίου του 2011, για να συνειδητοποιήσει ότι τώρα η λέξη υπερηφάνεια σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει. Είσαι δηλαδή υπερήφανος την ώρα που παίζονται οι αγώνες, την ώρα που παλεύονται οι αγώνες, την ώρα που κερδίζονται οι αγώνες, και είσαι υπερήφανος όχι για τις νίκες, όχι για τις μάχες, όχι για τις προκρίσεις, όχι για ό,τι διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια σου αποκομμένα από το παρελθόν, αλλά και για ό,τι έχει διαδραματιστεί μπροστά στα μάτια σου τόσες πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια. Υπάρχει μια προστιθέμενη αξία αναμνήσεων που συνεχώς και συσσωρεύεται, που σε κάνει να αισθάνεσαι πιο σίγουρος για αυτά που ζεις.