Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

Οι κορυφαίοι του ΠΣΑΤ



Όπως ήταν αναμενόμενο η κορυφαία ομάδα ήταν ο , με το δεύτερο triple crown στην ιστορία του, μπασκετικός Παναθηναϊκός. Και να ήθελαν δεν μπορούσαν να ψηφίσουν κάτι άλλο, με τους 1291 ψήφους που πήρε άφησε την Εθνική Ανδρών ποδοσφαίρου πολύ πίσω με 1096. Οι πουτάνας γιοί στο ποδόσφαιρο συγκέντρωσαν το φοβερό νούμερο των 220 ψήφων και πολλοί τους ήταν γαμώ τον Πειραιά τους. Το συγκλονιστικό ( για τους γάβρους αν και αμφιβάλω αν θα σχολιάσουν την ψηφοφορία) είναι ότι αυτή η πολυδιαφημισμένη ομάδα με τα ιλιγγιώδη μπάτζετ και τους παικταράδες, η ομάδα τους στο μπάσκετ πήρε μόλις 6 !! Ναι καλά ακούσατε κυρίες και κύριοι!! Μας είχανε πρήξει πέρσι , όπως μας πρήζουν και φέτος τους όρχις ,που προσωπικά δεν διαθέτω κιόλας, για την σούπερ ντούπερ ομάδα τους και πήραν 6! 6 ψήφους!!

Μουάχαχαχαχαχαχα (προσπάθησα να είναι το γέλιο του ψυχάκια αλλά δεν νομίζω ότι έπιασε)

Όπως δεν ήταν αναμενόμενο, κορυφαίος προπονητής δεν βγήκε ο Μπαναότης παρόλο το γέλιο που μας πρόσφερε απλόχερα όλη τη χρονιά, γιατί από κάποιο λάθος σίγουρα του έδωσαν μόνο 3 και τον πετάξανε στην 35η θέση! Εγώ θεωρώ το αποτέλεσμα στημένο και πρέπει να επαναληφθεί η ψηφοφορία. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε που έφερε με πόνο και πάθος ολόκληρο νταμπλ στην ομάδα της τρούμπας πήρε μόνο 160 βαθμούς και κατατάσσεται στην 8η θέση!

Ο πραγματικά μεγάλος προπονητής Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς έλαβε 1399 ψήφους αφήνοντας στη δεύτερη θέση τον Κώστα Μίσσα με 690 ψήφους. Καταλαβαίνουμε με μια μόνο ματιά τη χαοτική διαφορά του μάγκα των τίτλων και οποιουδήποτε άλλου προπονητή στην Ελλάδα.



Μην νομίζετε ότι δεν πιστεύω ότι υπάρχουν και άλλοι καλοί προπονητές στην Ελλάδα απλά κανείς δεν είναι Ζοτς και σίγουρα κανένας από τους καλούς δεν προπονεί την ομάδα του στην λαχαναγορά.


Για τον καλύτερο αθλητή δεν έχω κάτι να σχολιάσω εκτός από τα συγχαρητήρια στον Βλάσση Μάρα που πιστεύω ότι το αξίζει όπως και οι περισσότεροι αθλητές σε τέτοια "μη μουράτα" αθλήματα που τις περισσότερες φορές προπονούνται κάτω από όχι και τόσο καλές συνθήκες.


Οκ Το ξέρω ότι έπρεπε να σχολιάσω και την κορυφαία αθλήτρια αφού είμαι κοριτσάκι και καλά, πρέπει να υπερασπιζόμαστε η μία την άλλη, αλλά basta παιδιά δεν ξέρω από κωπηλασία ούτε πως πιάνουν τα κουπιά, οπότε μπράβο κοπελιά, Αλεξάνδρα Τσιάβου, αλλά sorry κιόλας δεν σε ξέρω ούτε σε ήξερα αλλά συγχαρητήρια. και επειδή σε ξέχασα πριν θα σου βάλω και φωτό





Οι αιώνιες απορίες ενός ξανθού κεφαλιού


Είναι αλήθεια πως είμαι ξανθιά, είναι επίσης αλήθεια ότι από παιδί έχω απορίες...πολλές απορίες. Ίσως φταίει το ότι αντιλαμβάνομαι , προφανώς, τον κόσμο και τις καταστάσεις διαφορετικά από άλλους ανθρώπους. Και όταν λέω άλλους ανθρώπους εννοώ ειδικά αυτούς που βρίσκονται κάτω από την κατηγορία γάβροι ή Αρδ.
Θα εξηγήσω τι εννοώ ώστε να μπορέσετε πιθανόν εσείς να με βοηθήσετε.
Το Σάββατο ήταν η πρώτη στον πάγκο του διδύμου Νιόπλια - Βαζέχα. Φαντάζομαι ότι η πλειονότητα των υγιώς σκεπτόμενων φιλάθλων δεν περίμενε σ' αυτό το παιχνίδι να παίξουμε "διαστημική" μπάλα , προσωπικά δεν περίμενα να παίξουμε καν μπάλα αν και φοβόμουν ότι μπορεί να μπουν τα κωλόπαιδα μέσα και να ρίξουν 4 για να μας κάνουν να πούμε καλά που έφυγε ο Τεν Κατέ.
Διάβαζα βέβαια τριγύρω στο internet να μιλάνε για "πλάνο Νιόπλια" και " ο δικός μου Παναθηναϊκος" και παπάρια μάντολες ( παρεπιμπόντως οι μάντολες είναι πολύ νόστιμες και δεν καταλαβαίνω γιατί μπαίνουν στην ίδια κατηγορία με τα παπάρια) και δεν κρύβω ότι είχα μπερδευτεί η ξανθιά.
Αν προσπαθούσα να φανταστώ τον Τεν Κάτε μέσα απ' αυτά που διάβαζα όλες τις μέρες πριν αλλά και μετά την απόλυση του έμενα με την εντύπωση ότι ο Τεν Κάτε έμπαινε το πρωί στην Παιανία , γαμοσταύριζε τον θυρωρό, κλότσαγε την πόρτα των αποδυτηρίων και την ώρα που οι έντρομοι ποδοσφαιριστές του λέγαν με μία φωνή "Καλημέρα" αυτός απαντούσε " Fuck you, you fucking cocksuckers" ενώ ταυτόχρονα χαστούκιζε τον Νίνη, τραβόντας με το άλλο χέρι τα μαλλιά του Λέτο και παράλληλα γρύλιζε προς τον Μαρίνο.
Μετά τους έβγαζε στο γήπεδο και τους έβαζε να τρέχουν γύρω γύρω την ώρα που οι γυμναστές τους πετάγαν νεράτζια με ξυραφάκια και τους καταδίωκε ένα πιτ μπουλ. Τους χώριζε έπειτα, σε δύο ομάδες ανάλογα με το ποιος ποδοσφαιριστής ήταν καλό παιδί την προηγούμενη μέρα και οι κερδισμένοι παίζαν βασικοί στον επόμενο αγώνα ανεξαρτήτος αντιπάλου. Στην συνέχεια ( όπως έκανε και ενας παλιός προπονητής του αδερφού μου ) μάζευε τους βασικούς κοντά του και τους έλεγε, "εντάξει λουλούδες , ξέρετε την κανονική σας θέση μέσα στο γήπεδο, τώρα ξεχάστε την και μπήτε μέσα και κάντε ότι σας κατέβει και βάλτε γκολ"
Στα μεταγραφικά θέματα κατάλαβα ότι η διοίκηση το καλοκαίρι ήθελε να πάρει τον Τζόν Τέρι και ο Κάτες είπε έντρομος " OHHH Noooooo....εγώ θέλω τους Καντέ και Μπίερσμιρ, σας παρακαλώ μην φέρετε κάποιον άλλον " Και αφού τα κατάφερε να μην του φέρουν αμυντικό της προκοπής, έβγαινε κάθε λίγο και λιγάκι και "στήριζε" τους Βύντρα, Σαριέγκι, Μπίερσμιρ και Καντέ όχι για να τους δείξει ότι τους εμπιστεύετε που ότι ξέρουν κάνουν και τόσο ξέρουν, τόσο παίζουν, αλλά για να μπορούμε να γελάμε όλοι μαζί και να τους κοροϊδεύουμε. Μεγάλη πουτάνα ο Κάτε σας λέω μην το συζητάτε!
Από την άλλη μεριά οι καλοί άνθρωποι της διοίκησης οι οποίοι πρέπει να είναι ταυτόχρονα πανέξυπνοι επιχειρηματίες και αθώοι αγνοί μέτοχοι-παναθηναϊκοί που το μόνο που θέλουν είναι το καλό της ομάδας που αυτοί βάζουν πάνω απ' όλα και πάνω απ' όλους όπως λέει και το άσμα, σφάζονται στην ποδιά της ομάδας, διαρυγνύουν τα ιμάτια τους ότι δεν ήξεραν πόσο κακός ( θα τον κάνουμε και ντα) άνθρωπος ήταν ο Κάτε και ότι μίλαγε και φερόταν τόσο άσχημα στους μικρούς και αθώους μας ποδοσφαιριστές.
Ευτυχώς βρέθηκε αυτός ο άγιος άνθρωπος ο Πατέρας (όλων μας προφανώς) και προέταξε τα στήθη του και σήκωσε στα στιβαρά του μπράτσα όλη την ομάδα, έβαλε κάτω απο τις φτερούγες του τα αθώα μας ποδοσφαιρόπουλα και γύρισε στον σατανά Τεν Κάτε και του είπε "Ξεκουμπίδια διαολεμένε που θα μου βγάλεις τα ποδοσφαιρόπουλα μου άχρηστα" και φήμες λένε ότι του πέταξε και αγιασμό και τσουφ εξαφανίστηκε ο κακός Τεν Κάτε.
Και κάπως έτσι έφυγε ο κακός και μετά γύρισε ο κύριος Πατέρας και φώναξε τον κύριο Νιόπλια και τον (μεγάλη η χάρη του ) κύριο Βαζέχα και τους έδωσε τα μικρά ποδοσφαιρόπουλα και τους είπε " σας δίνω την ομάδα , είναι λίγο φοβισμένοι, είναι και λίγο άμπαλοι αλλά είναι καλά παιδιά και αυτούς έχουμε και άλλους μην περιμένεις, οπότε κάνε ότι σε φωτίσει ο θεός (ή θα φέρουμε τον Αναστασιάδη να τους τρέχει στο Άγιον Όρος) και κανόνισε να πάρουμε το νταμπλ" και οι δυο κύριο-μάγοι δέχτηκαν...
Την ώρα που ήρεμοι, καλοσυνάτοι και χαμογελαστοί έμπαιναν στην Παιανία, έβγαινε ο κακός κλωτσόντας τους κάδους και πετώντας το τελευταίο του νεράτζι πάνω στον Κλέιτον. Ο Νιόπλιας είδε τον Κλέιτον να λουφάζει σε μια γωνιά από τον φόβο του ( και όχι γιατι είχε κατεβάσει ένα μπουκάλι Βότκα την προγούμενη βραδιά) του έδωσε το χέρι και εκείνη τη στιγμή ο ήλιος έλαμψε πάνω από την παιανία! Και τα ποδοσφαιρόπουλα σήκωσαν κεφάλι και άρχισαν να βγαίνουν από τα κτήρια της Παιανίας και ο Μάντζιος με τον Τζιόλη χαμογέλασαν πονηρά...και οι δημοσιογράφοι μπόρεσαν να δουν τα χαρούμενα ποδοσφαιρόπουλα και έγραψαν όλα αυτά τα υπέροχα που διαβάζουμε μέχρι και σήμερα...

Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο μπορώ να καταλάβω πως ξαφνικά αυτό το άθλιο θέαμα που έδειχνε προφανώς μόνο η δική μου τηλεόραση μεταφράστικε με αυτόν τον υπέροχο και μαγικό τρόπο απο εφημερίδες και σάιτ την Κυριακή το πρωί...
Ξεκινάει η επίθεση έγραφε η μία και φοβερή μπάλα η άλλη σε έναν αγώνα που δεν είχε τπτ διαφορετικό από τόσους και τόσους άθλιους αγώνες που έχουμε δώσει φέτος η μόνη διαφορά ήταν το ποιός καθόταν στον πάγκο.

Το ξανθό μου κεφάλι το βρίσκει περίεργο όλο αυτό αλλά όντας ξανθό δεν μπορεί να το εξηγήσει οπότε λέω να πάω να διαβάσω κάτι ακόμα και μετά να πάω να κοιμηθώ μήπως και δω πάλι το παραμύθι με τον δράκο Τεν Κάτε και τα πριγκηπόπουλα του Παναθηναικού που θα έρθουν να τα σώσουν οι καλοί ιππότες του στρογγυλότατου Πατέρα...

Άμπαλος....