Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα euroleauge. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα euroleauge. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 11 Μαΐου 2011

42

Το ΠΣΚ που μας πέρασε ήταν το ιδανικό σκηνικό του πως είναι, χρόνια τώρα παρά το περσινό διάλειμμα, η ζωή των απανταχού Παναθηναϊκών.
Από τη μια μεριά η πώρωση και η χαρά που σου δίνει η ΚΑΕ με όλες τις επιτυχίες που έχει πετύχει χρόνια τώρα μέσω της σκληρής δουλειάς αλλά και της στιβαρής διοίκησης που την αγαπάει αλλά και την στηρίζει. Από την άλλη μεριά η ΠΑΕ με όλη τη μιζέρια, τη γκρίνια και τις αποτυχίες που χρόνια αμφισβήτησης και αδιαφορίας της έχουνε αναπόφευκτα φορτώσει.

Παρασκευή 6 Μαΐου 2011

Devotion...

...I feel devotion...και πως να μην νιώθεις με τέτοια ομαδάρα...
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε άσχημα αυτόν τον ημιτελικό, όχι για πρώτη φορά στην φετινή του πορεία. Από ριμπάουντ nada, από ευστοχία OMFG... όμως για να πούμε και μεις ένα κλισέ η μεγάλη καρδιά αλλά και τα "balls of steeel" των παικτών αλλά και του κατακόκκινου από τα νεύρα Ομπράντοβιτς, έδειξαν για άλλη μια φορά πια είναι η μεγαλύτερη ομάδα των τελευταίων χρόνων σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Ο Νίκος, όνομα και πράμα, Καλάθης έχει φέτος μια τέτοια εξέλιξη που μας αφήνει άναυδους να υποκλινόμαστε στον τεράστιο Ζοτς που τον θέλησε, τον έφερε στην ομάδα και τον ανέδειξε σε 10 φορές καλύτερο παίκτη απ' ότι ήταν. Δεν είναι τυχαία βέβαια μια φράση που είχε πει πριν κάτι χρόνια σε συνέντευξη ο Πατ "Δεν είμαι εγώ ο καλύτερος παίκτης, ο μικρός (Nick) είναι το ταλέντο". Δικαίως MVP της αναμέτρησης.
Ο Διαμαντίδης παρότι πολύ καλά κλεισμένος από τους μποξέρ της Σιένα, έδειξε για άλλη μια φορά γιατί είναι άξιος αρχηγός της ομάδας.
Αν και στο δεύτερο ημίχρονο τους τσακίσαμε, η ομάδα, και μέσω των πολλών λαθών φαινόταν να το πήρε το παιχνίδι κάπως χαλαρά. Ίσως γιατί η "δύσκολα να πεθάνει" Σίενα (όπως μας πρήξανε τ' αυτιά οι εκφωνητές) δεν μπορεί με τίποτα να συγκριθεί με το 5ακις και σύντομα 6ακις πρωταθλητή Ευρώπης.
Τώρα μας μένει να καθίσουμε αναπαυτικά και να περιμένουμε την αντίπαλο της Κυριακής.
Θεωρώ ότι περισσότερες πιθανότητες έχει να περάσει η Μακάμπι αλλά ποτέ δεν ξέρεις σε τι μέρα θα βρεθεί μια ομάδα. Έπειτα ο Παναθηναϊκός όπως και να το κάνουμε, το μόνο που έχει να φοβηθεί είναι τον εαυτό του.
Ο μάγκας των τίτλων Ομπράντοβιτς όμως και οι παικταράδες του δεν έχουν χάσει ποτέ τελικό και δεν νομίζω ότι θα ξεκινήσουν τώρα...

Πέμπτη 5 Μαΐου 2011

Αύριο....

Τον τελευταίο καιρό δεν ασχολούμαι καθόλου με τα αθλητικά δρώμενα. Οι λόγοι είναι πολλοί, άλλοι προσωπικοί και επαγγελματικοί και άλλοι μπαίνουν κάτω από τον τίτλο " Η μεγάλη ξενέρα της ΠΑΕ". Μ' αυτά και μ' αυτά όμως, υπήρχε ένα κομμάτι του Παναθηναϊκού που με έκανε να ρίχνω κλεφτές αλλά και φανερές ματιές στα ίντερνετς, ο "Καλός" Παναθηναϊκός, αυτός που εκεί που βίωνε την απαξίωση από το σύνολο του τύπου , σήκωσε το ανάστημα του, έκανε το καθήκον του (θαύμα το είπαν οι περισσότεροι αλλά come on guys... είναι απλά ο Παναθηναϊκός) και πέταξε εκτός final four τους υπερόπτες Ισπανούς.
Αύριο το απόγευμα ξεκινάει την πορεία για την κατάκτηση του 6ου τροπαίου του, μετά θα μένουν μόνο δύο για να φτάσει και στη πορεία να ξεπεράσει την Βασίλισσα Ρεάλ. Πιστεύω ότι μπορεί να τα καταφέρει, μπορεί η ομάδα να μην έχει φέτος την διάρκεια στην καλή απόδοση που είχε άλλες χρονιές αλλά έχει πάντα το πείσμα και τη θέληση. Μ' αυτό το πείσμα και τη θέληση γύρισε και το παιχνίδι (αρχή του τέλους της Μπαρτσελόνα) μέσα στο παλάου.

Έχω δηλώσει ήδη στην εταιρεία που εργάζομαι ότι αύριο 18:00 εγώ έχω σχολάσει που να καταστρέφεται το σύμπαν, έχουμε ήδη αγοράσει αποκωδικοποιητή mpeg4 ,που δεν είχαμε, ώστε να συντονιστούμε στην ERT HD που τα σπάει, έχω έτοιμο ζυμάρι για την απαιτούμενη πίτσα , ο psi είναι πρωινός στη δουλειά... είναι όλα έτοιμα...

ΜΑΓΚΕΣ ΠΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ