Το ντήλι, το ντήλι, χαμόγελο στα χείλη...

...το είδε και φοβήθηκε ο ήλιος ν' ανατείλει...
...το ντήλι, το ντήλι, το πράσινο τριφύλλι...

Η αλήθεια είναι πως είμαι αρκετά μεγαλύτερη απ' όσο φαίνομαι αν και όχι τόσο μεγάλη ώστε να έχω ακούσει να φτιάχνονται αυτά τα τραγούδια , όμως τα έχω τραγουδήσει πολλές φορές και ακόμα τα τραγουδάω (ως επί το πλείστον μέσα στο μυαλό μου γιατί έχει άπλα εκεί μέσα και κάνει κ αντίλαλο και μ' αρέσει).
Ο Παναθηναϊκός πολλά χρόνια έχει συνδεθεί (για μένα) εκτός από μεγάλες αθλητικές επιτυχίες και με ωραία συνθήματα και τραγούδια όπως αυτό που γράφω από πάνω και στο οποίο μ' αρέσουν οι ακόλουθοι στίχοι γιατί πιστεύω ότι μου ταιριάζουν.
{...Πράσινα τα μάτια σου ,
άσπρη η ποδιά σου,
πράσινο κι αμάραντο,
τριφυλλι στη καρδιά σου...}

Σήμερα λοιπόν ξύπνησα τραγουδώντας " το ντήλι, το ντήλι..." , πηγαίνοντας στη δουλειά το γύρισα στο
{... σ' αγαπώ, δεν στο κρύβω,
όμως πρέπει να στο πω,
πως πάνω απ' όλους,
πάνω απ' όλα κι από σένα,
έχω τον Πανάθηναϊκόο (δις)...}

Φτάνοντας στο γραφείο είχα φτάσει πλέον στο "Χόρτο Μαγικό" και στη "Μαλαματίνα"...ώστε να προετοιμάσω το έδαφος και για τον αγώνα της Κυριακής. Ο psi πάντα γελάει μαζί μου γιατί πριν από αγώνες με τον μΠάοκ ή τον Άρη ή τους γαύρους, πάντα σιγοτραγουδώ τα κατά τους συνθήματα. Ήταν πριν τον αγώνα του πρώτου γύρου με τον μΠάοκ που καθόμουν στο laptop και τραγουδούσα από μέσα μου και χόρευα-χτυπιόμουν στον καναπέ και ο psi με κοίταγε με απορία πριν πω "ωωωω θα 'σαι πάντα..." και κάνουμε το σπίτι εξέδρα...

Χθες είναι η αλήθεια ότι είχα μια ελπίδα να πάρουμε την νίκη { με 4-1 έλεγα ότι θα κερδίσουμε αλλά έπειτα πάντα (στα όνειρα μου) κερδίζουμε με μεγάλες διαφορές} ειδικά με το σερί χαμένων ευκαιριών των πρώτων λεπτών αλλά μόλις φάγαμε το πρώτο γκολ απογοητεύτηκα λίγο. Μετά φώναζα στον Καραγκούνη "έλα που μιλάς και συ να μην κρατάνε την μπάλα δώσε τη γαμημένη την πάσα" και τέτοια μικρά κι ωραία. Ο psi φώναζε "ανεβείτε λίγο ρε γαμώτο" και μετά "ρε γαμώτο" άρχισαν να ανεβάζουν λίγο στροφές...στο ξεκίνημα του Β' ημιχρόνου είχα αγχωθεί αλλά (θα πω την μαύρη αλήθεια) φοβόμουν ότι δεν θα κάνουμε τπτ καλό.

Με την ισοφάριση του "Σάαλπιγγιιίδης οεοεοε οεοεοε οεοεοε" οι ελπίδες αναπτερώθηκαν, η ομάδα έδειχνε να έχει ένα πάθος, να προσπαθεί να βάλει και δεύτερο γκολ και τέτοια ωραία πράγματα και μετά έκανε ο Σπυρόπουλος το πέναλτι. Άκουσα πολλούς να λένε τραβηγμένο και δεν ήταν και τέτοια, δεν ξέρω αν είμαι αμπαλίδου και γω αλλά την ώρα που στο live είδα τον παίκτη να πέφτει είπα στον psi (με ξεψυχισμένη φωνή) "πέναλτι" και μετά το έδωσε. Εκεί οι δικές μου οι ελπίδες άρχισαν να σβήνουν...την νίκη δεν την περίμενα με τίποτα είναι η αλήθεια...τα τελευταία χρόνια η ομάδα δεν μας είχε συνηθίσει σε τέτοιες ανατροπές. Αν και θα έπρεπε να θυμάμαι και γω ότι ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη είναι άλλη ομάδα...

Στην ισοφάριση εγώ φώναζα "ΓΚΟΟΟΟΛ", ο psi "ποιός το βαλε , ποιός το βαλε?" γιατί και οι δύο συνειδητοποιούσαμε ότι το είχε βάλει και πάλι η αλλαγή του Νιόπλια αφ' ενός και ότι η αλλαγή αυτή είναι ο Λάζαρος που και οι δύο δεν τον έχουμε και σε ιδιαίτερη συμπάθεια...όμως το βαλε...και ο εκφωνητής μετά από λίγα λεπτά έλεγε ότι θα μπει αλλαγή ο Μαρίνος και εγώ φώναζα "έλα ένα γκολ και ο Μαρίνος τώρα..." και γέλαγα...

Το γκολ όμως το έβαλε ο συνήθης ύποπτος για να μας αποζημιώσει για το γκολ-φάτσα με το τέρμα, που είχε χάσει νωρίτερα. Επίσης για να τον δει και ο αυτός (σιγά μην ψάχνω τώρα του βοηθού το όνομα) της Εθνικής Γαλλίας και να τον καλέσει στο φιλικό.

Δεν φαντάζεστε τι έγινε στο σπίτι! Εγώ ούρλιαζα και κόντεψα να πέσω από τον καναπέ, ο psi το ίδιο. Αυτό το γκολ δεν έδινε στην ομάδα μόνο την νίκη που χρειαζόταν, της έδινε την αυτοπεποίθηση που έχασε και την ηρεμία που έχει ανάγκη για να περάσει την Κυριακή με το διπλό από Τούμπα. Χθες έδειξαν ένα πρωτόγνωρο πάθος και έναν τσαμπουκά που καιρό τους ζητάγαμε να μας δείξουν αλλά σαν να μην ήθελαν ή κάτι...
Χάρηκα πάρα πάρα πάρα πολύ που το λαμόγιο έγινε αλλαγή χθες, σαν να ήθελε ίσως ο Νιόπλιας να μας δείξει ότι κανείς δεν είναι πάνω από την ομάδα. Κάπου διάβασα πως για τον Νίνη ακούγεται πάλι πως "πίνει και μεθά" και αν όντως αυτό φταίει που η απόδοση του και πάλι πέφτει μεγάλη μαλακία του, εκτός κι αν αγχώνεται τόσο πολύ όταν έρχονται οι σκάουτερ που δεν μπορεί να παίξει μπάλα....
Σε κάποιο μπλογκ διάβασα ότι όταν ο Βύντρα πήγε να εκτελέσει κάποιο πλάγιο ο κόσμος τον επευφημούσε και μπράβο τους και καλά κάναν γιατί ο έρμος όσο μπορεί προσπαθεί, πολύ περισσότερο από άλλους που σέρνονται στο γήπεδο.
Με στενοχωρεί πλέον πάρα πολύ ο Καραγκούνης , απ την στιγμή που είναι αρχηγός ας είναι αρχηγός, όχι μόνο στο να φωνάξει τους παίκτες στη σέντρα να φωνάξουν "ΠΑΟ" αλλά στο να εμψυχώσει τους παίκτες όταν το χρειάζονται ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ όχι όταν το έχουν ήδη κερδίσει.

Αυτοί οι παίκτες και αυτή η ομάδα, σε αγώνες όπως ο χθεσινός, μας έδειξε ότι αν πραγματικά γουστάρει, είναι κλάσεις πιο πάνω από οποιαδήποτε ομάδα στο ελεεινό Ελληνικό πρωτάθλημα, όχι γιατί χθες παίξαν καμία μπαλάρα φοβερή, αλλά γιατί θελαν να κερδίσουν και παίξαν αρκετά έξυπνα και τα κατάφεραν. Θα μου πείτε σιγά δεν παίζαν και με καμιά ομαδάρα, με την 2η του campionato παίζαν και σιγά το πρωτάθλημα τώρα πφφφ...(αυτό πάντως το είπε πραγματικά ένας γαύρος χθες στον φαφούτη.)

Δεν με νοιάζει αν θα κερδίσουν την επόμενη βδομάδα στη Ρώμη (αρκεί αν χάσουν να μην φάνε πολλά) θεωρώ ότι το χρέος τους (για μένα πάντα) στην Ευρώπη για φέτος το κάνανε. Να πάνε σοβαρά στην "Τούμπα, τούμπα παραράμ" και να κερδίσουν και να μας φέρουν εκεί δίπλα μας στη Λεωφόρο το νταμπλ να πάω να τους δω και να τους χειροκροτήσω.
Να πάρουν τα λεφτάκια του τσου λου, να κάνουν διακοπούλες, να ξεκουραστούν, να παίξουν στο Μουντιάλ (όσοι παίξουν) και τον χειμώνα , σοβαρά και μετρημένα να πάνε να πάρουν τα παραπάνω.

Επίσης πολύ σημαντικό να "γαμήσουν τον πούστη τον Ολυμπιακό" για να σκάσουν γιατί τους έχω βαρεθεί που μου ήρθαν σήμερα να θυμηθούν να πουν πάλι ότι δεν κλείσαμε τα 100 χρόνια και παπάρια μάντολες....

Για να κλείσω θέλω να πω πως πλέον σήμερα δεν με νοιάζει (και σε λίγο καιρό δεν θα θυμάμαι λογικά) αν παίξαμε καλή ή κακή μπάλα, αν ο Λουκάς ή ο Καντέ ή ο Σαριέγκι ή οποιοσδήποτε ευθύνεται για τα γκολ που φάγαμε. Το μόνο που έχει τελικά σημασία είναι το τι έγραψε το ταμπλό στο τέλος...

Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες...

Αυτό τραγουδούσε πριν χρόνια ο Γιαννάκης ο Μηλιώκας γνωρίζοντας πως όλοι μας σε κάποιες περιπτώσεις θα νιώθουμε ότι αυτό το τραγούδι γράφτηκε για μας προσωπικά! Σ' αυτή την κατηγορία του "καλά για μένα το τραγούδησε", θεωρώ ότι βρίσκονται εδώ και καιρό πολλοί Παναθηναϊκοί.
Όπως έχετε καταλάβει, εδώ και κάτι χρόνια, επιλέγω το internet για την ενημέρωση μου λόγω της δυνατότητας που σου δίνει να βρίσκεις πολλές διαφορετικές (?) απόψεις για τα διάφορα θέματα...Πείτε με κολλημένη, πείτε με ξεροκέφαλη, ( θα προτιμούσα να με πείτε κουκλάρα αλλά όκ ότι...) αλλά ψάχνω αυτόν τον καιρό μετά το bye bye , see you, κλπ του (προπονητής της ομάδας μας ο Χεεενκκκ Τεεεεν Κάααατεεε, που έλεγε και ο τύπος στα μεγάφωνα του ΟΑΚΑ) Τεν Κάτε να βρω έναν (1) δημοσιογράφο σε έστω 1 (ένα) αθλητικό site ή blog ή κάτι που να πει " η πανάθα δεν έγινε ξαφνικά ομαδάρα απο την στιγμή που έφυγε ο Κάτε, κανένας εκ των Νιόπλια-Βαζέχα δεν είναι ο Γκάνταλφ και ο Κάτε δεν είναι ο αντίχριστος" να έρθω και γω λίγο στα ίσα μου!
Κάθε μέρα σπαταλάω ένα σημαντικό κομμάτι από την λίγη έτσι κι αλλιώς φαιά μου ουσία προσπαθώντας να διαβάσω και να κατανοήσω τα λόγια των δημοσιογράφων και αναλυτών που ασχολούνται με το ρεπορτάζ της Πανάθας αλλά φευ...
Δηλαδή κύριε Παναθηναϊκέ δημοσιογράφε, θες να μου πεις ότι η δικιά σου τηλεόραση στο δεύτερο ημίχρονο προχθές έδειχνε ομάδα με πάθος και (μισό λεπτό να δω πως το γράφεις) δεν το είχε ξαναδείξει και ότι φταίει το ότι οι παίκτες είχαν τώρα πίστη στον εαυτό τους!!!! Τι λες ρε μάγκα σοβαρά????? Έχουν τα ποδοσφαιρόπουλα ψυχολογικά προβλήματα? Δεν πιστεύανε στον εαυτό τους?
Δηλαδή αν κάνω εγώ μια μαλακία στη δουλειά μου και έρθει ο προϊστάμενος και μου πει " Τι σκατά Gio!" ( "What the fuck Gio!" σε ελεύθερη μετάφραση) εμένα θα πέσει η ψυχολογία μου στα πατώματα και μετά θα τα κάνω όλα πουτάνα ή θα πάω και θα κλαφτώ στον ιδιοκτήτη της εταιρίας για να διώξει τον κακό προϊστάμενο που μου τα χώνει όποτε μαλακίζομαι? ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ????
Οκ καταλαβαίνω ότι η διοίκηση πήρε μια απόφαση και είπαμε όλοι ότι οκ αυτοί ξέρουν και μακάρι να είναι για καλό γιατί πάνω απ όλα η Πανάθα κλπ κλπ. Δεν με νοιάζει το ότι έφυγε ο Κάτε αλλά ΦΤΑΝΕΙ ! Φ Τ Α Ν Ε Ι !! Δεν είμαστε γάβροι - πρόβατα και δεν τρώμε κουτόχορτο μην υποτιμάτε την νοημοσύνη μας!
Την στηρίζουμε την ομάδα και στηρίζουμε την διοίκηση ( αρκεί και η διοίκηση να στηρίξει τον εαυτό της) μην παίζετε με τα νεύρα μας! Δεν γίνετε ΚΑΘΕ μέρα να διαβάζουμε ΜΑΛΑΚΙΕΣ περι Τεν Κατε , Νιόπλια και παικτών!
Κάνετε κακό το καταλαβαίνετε? Όλη αυτή η προπαγάνδα εμένα με κάνει να φοβάμαι ότι η διοίκηση δεν είναι και πολύ σίγουρη με την επιλογή της και " λέγε λέγε το κοπέλι..." προσπαθεί έτσι να το πιστέψει και η ίδια ότι έκανε το σωστό.

Άσε που κάτι διάβασα ότι ξανασυζητάνε επιστροφή Τζίολη :-(

What the fuck guys? Seriously... what the fuck...


Υ.Γ. Επειδή τσαντίστηκα πάρτε φωτό Τζιόλη να δένει τα παπούτσια στο παγκάκι

Οι αιώνιες απορίες ενός ξανθού κεφαλιού

Είναι αλήθεια πως είμαι ξανθιά, είναι επίσης αλήθεια ότι από παιδί έχω απορίες...πολλές απορίες. Ίσως φταίει το ότι αντιλαμβάνομαι , προφανώς, τον κόσμο και τις καταστάσεις διαφορετικά από άλλους ανθρώπους. Και όταν λέω άλλους ανθρώπους εννοώ ειδικά αυτούς που βρίσκονται κάτω από την κατηγορία γάβροι ή Αρδ.
Θα εξηγήσω τι εννοώ ώστε να μπορέσετε πιθανόν εσείς να με βοηθήσετε.
Το Σάββατο ήταν η πρώτη στον πάγκο του διδύμου Νιόπλια - Βαζέχα. Φαντάζομαι ότι η πλειονότητα των υγιώς σκεπτόμενων φιλάθλων δεν περίμενε σ' αυτό το παιχνίδι να παίξουμε "διαστημική" μπάλα , προσωπικά δεν περίμενα να παίξουμε καν μπάλα αν και φοβόμουν ότι μπορεί να μπουν τα κωλόπαιδα μέσα και να ρίξουν 4 για να μας κάνουν να πούμε καλά που έφυγε ο Τεν Κατέ.
Διάβαζα βέβαια τριγύρω στο internet να μιλάνε για "πλάνο Νιόπλια" και " ο δικός μου Παναθηναϊκος" και παπάρια μάντολες ( παρεπιμπόντως οι μάντολες είναι πολύ νόστιμες και δεν καταλαβαίνω γιατί μπαίνουν στην ίδια κατηγορία με τα παπάρια) και δεν κρύβω ότι είχα μπερδευτεί η ξανθιά.
Αν προσπαθούσα να φανταστώ τον Τεν Κάτε μέσα απ' αυτά που διάβαζα όλες τις μέρες πριν αλλά και μετά την απόλυση του έμενα με την εντύπωση ότι ο Τεν Κάτε έμπαινε το πρωί στην Παιανία , γαμοσταύριζε τον θυρωρό, κλότσαγε την πόρτα των αποδυτηρίων και την ώρα που οι έντρομοι ποδοσφαιριστές του λέγαν με μία φωνή "Καλημέρα" αυτός απαντούσε " Fuck you, you fucking cocksuckers" ενώ ταυτόχρονα χαστούκιζε τον Νίνη, τραβόντας με το άλλο χέρι τα μαλλιά του Λέτο και παράλληλα γρύλιζε προς τον Μαρίνο.
Μετά τους έβγαζε στο γήπεδο και τους έβαζε να τρέχουν γύρω γύρω την ώρα που οι γυμναστές τους πετάγαν νεράτζια με ξυραφάκια και τους καταδίωκε ένα πιτ μπουλ. Τους χώριζε έπειτα, σε δύο ομάδες ανάλογα με το ποιος ποδοσφαιριστής ήταν καλό παιδί την προηγούμενη μέρα και οι κερδισμένοι παίζαν βασικοί στον επόμενο αγώνα ανεξαρτήτος αντιπάλου. Στην συνέχεια ( όπως έκανε και ενας παλιός προπονητής του αδερφού μου ) μάζευε τους βασικούς κοντά του και τους έλεγε, "εντάξει λουλούδες , ξέρετε την κανονική σας θέση μέσα στο γήπεδο, τώρα ξεχάστε την και μπήτε μέσα και κάντε ότι σας κατέβει και βάλτε γκολ"
Στα μεταγραφικά θέματα κατάλαβα ότι η διοίκηση το καλοκαίρι ήθελε να πάρει τον Τζόν Τέρι και ο Κάτες είπε έντρομος " OHHH Noooooo....εγώ θέλω τους Καντέ και Μπίερσμιρ, σας παρακαλώ μην φέρετε κάποιον άλλον " Και αφού τα κατάφερε να μην του φέρουν αμυντικό της προκοπής, έβγαινε κάθε λίγο και λιγάκι και "στήριζε" τους Βύντρα, Σαριέγκι, Μπίερσμιρ και Καντέ όχι για να τους δείξει ότι τους εμπιστεύετε που ότι ξέρουν κάνουν και τόσο ξέρουν, τόσο παίζουν, αλλά για να μπορούμε να γελάμε όλοι μαζί και να τους κοροϊδεύουμε. Μεγάλη πουτάνα ο Κάτε σας λέω μην το συζητάτε!
Από την άλλη μεριά οι καλοί άνθρωποι της διοίκησης οι οποίοι πρέπει να είναι ταυτόχρονα πανέξυπνοι επιχειρηματίες και αθώοι αγνοί μέτοχοι-παναθηναϊκοί που το μόνο που θέλουν είναι το καλό της ομάδας που αυτοί βάζουν πάνω απ' όλα και πάνω απ' όλους όπως λέει και το άσμα, σφάζονται στην ποδιά της ομάδας, διαρυγνύουν τα ιμάτια τους ότι δεν ήξεραν πόσο κακός ( θα τον κάνουμε και ντα) άνθρωπος ήταν ο Κάτε και ότι μίλαγε και φερόταν τόσο άσχημα στους μικρούς και αθώους μας ποδοσφαιριστές.
Ευτυχώς βρέθηκε αυτός ο άγιος άνθρωπος ο Πατέρας (όλων μας προφανώς) και προέταξε τα στήθη του και σήκωσε στα στιβαρά του μπράτσα όλη την ομάδα, έβαλε κάτω απο τις φτερούγες του τα αθώα μας ποδοσφαιρόπουλα και γύρισε στον σατανά Τεν Κάτε και του είπε "Ξεκουμπίδια διαολεμένε που θα μου βγάλεις τα ποδοσφαιρόπουλα μου άχρηστα" και φήμες λένε ότι του πέταξε και αγιασμό και τσουφ εξαφανίστηκε ο κακός Τεν Κάτε.
Και κάπως έτσι έφυγε ο κακός και μετά γύρισε ο κύριος Πατέρας και φώναξε τον κύριο Νιόπλια και τον (μεγάλη η χάρη του ) κύριο Βαζέχα και τους έδωσε τα μικρά ποδοσφαιρόπουλα και τους είπε " σας δίνω την ομάδα , είναι λίγο φοβισμένοι, είναι και λίγο άμπαλοι αλλά είναι καλά παιδιά και αυτούς έχουμε και άλλους μην περιμένεις, οπότε κάνε ότι σε φωτίσει ο θεός (ή θα φέρουμε τον Αναστασιάδη να τους τρέχει στο Άγιον Όρος) και κανόνισε να πάρουμε το νταμπλ" και οι δυο κύριο-μάγοι δέχτηκαν...
Την ώρα που ήρεμοι, καλοσυνάτοι και χαμογελαστοί έμπαιναν στην Παιανία, έβγαινε ο κακός κλωτσόντας τους κάδους και πετώντας το τελευταίο του νεράτζι πάνω στον Κλέιτον. Ο Νιόπλιας είδε τον Κλέιτον να λουφάζει σε μια γωνιά από τον φόβο του ( και όχι γιατι είχε κατεβάσει ένα μπουκάλι Βότκα την προγούμενη βραδιά) του έδωσε το χέρι και εκείνη τη στιγμή ο ήλιος έλαμψε πάνω από την παιανία! Και τα ποδοσφαιρόπουλα σήκωσαν κεφάλι και άρχισαν να βγαίνουν από τα κτήρια της Παιανίας και ο Μάντζιος με τον Τζιόλη χαμογέλασαν πονηρά...και οι δημοσιογράφοι μπόρεσαν να δουν τα χαρούμενα ποδοσφαιρόπουλα και έγραψαν όλα αυτά τα υπέροχα που διαβάζουμε μέχρι και σήμερα...

Μόνο μ' αυτόν τον τρόπο μπορώ να καταλάβω πως ξαφνικά αυτό το άθλιο θέαμα που έδειχνε προφανώς μόνο η δική μου τηλεόραση μεταφράστικε με αυτόν τον υπέροχο και μαγικό τρόπο απο εφημερίδες και σάιτ την Κυριακή το πρωί...
Ξεκινάει η επίθεση έγραφε η μία και φοβερή μπάλα η άλλη σε έναν αγώνα που δεν είχε τπτ διαφορετικό από τόσους και τόσους άθλιους αγώνες που έχουμε δώσει φέτος η μόνη διαφορά ήταν το ποιός καθόταν στον πάγκο.

Το ξανθό μου κεφάλι το βρίσκει περίεργο όλο αυτό αλλά όντας ξανθό δεν μπορεί να το εξηγήσει οπότε λέω να πάω να διαβάσω κάτι ακόμα και μετά να πάω να κοιμηθώ μήπως και δω πάλι το παραμύθι με τον δράκο Τεν Κάτε και τα πριγκηπόπουλα του Παναθηναικού που θα έρθουν να τα σώσουν οι καλοί ιππότες του στρογγυλότατου Πατέρα...