Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Ο Λουκάς και πάλι... :-)



Δευτέρα, 09 Φεβρουαρίου 2009

Λού-κα Βύ-ντρα Οε Οε Οε, Οε Οε Οε



Αν δεν το έβλεπα με τα μάτια μου δεν θα το πίστευα...standing ovation για τον Λουκά Βύντρα από 20 ή 30.000 άτομα, ανάλογα με τον ποιον δημοσιογράφο θα πιστέψεις, είναι κάτι που φαντάζει πλάκα.
Ο Βύντρα ήταν, είναι και δυστυχώς θα συνεχίσει να είναι με την πρώτη ευκαιρία, ο παίκτης που έχει χλευαστεί και αποδοκιμαστεί περισσότερο από οποιονδήποτε παίκτη του Παναθηναϊκού. Περισσότερο ακόμα και από τον Τζιόλη ο οποίος αποθεώθηκε φέτος μετά τα παιχνίδια του CL.
Τον Βύντρα το κορόιδευαν πάντα. Πότε για τις σέντρες του πότε για τα παιδαριώδη λάθη που κάνει στην άμυνα. Είναι και λίγο γκαντέμης ο κακομοίρης, μπορεί να παίζει ολόκληρο παιχνίδι άψογα και το ένα και μοναδικό λάθος που θα κάνει θα καταλήξει γκολ...μεγάλη γκαντεμιά μιλάμε!
Το περίεργο είναι αυτή η τάση των προπονητών να τον έχουν πάντα βασικό και να λένε γι αυτόν τα καλύτερα.
Θυμάμαι το 2007 που τον είχε ζητήσει η Χερτα , τ αδέρφια μου είχαν ενθουσιαστεί...που θα έφευγε ο καρκίνος ο Βύντρα... φάγανε μεγάλη ήττα όταν δεν έκλεισε η μεταγραφή :-)
Ο Βύντρα παρέμεινε και στην ομάδα και βασικός και φυσικά ανανέωσε...φέτος όταν ο Τεν Κατε τον έβαλε πρώτη φορά κεντρικό αμυντικό οκ, η αλήθεια είναι ότι όλοι πάθαμε 5 εγκεφαλικά και 3 εμφράγματα αλλά ο έρμος προσπαθούσε! Όση μπάλα ξέρει, τόση παίζει και αυτό δεν είναι αναγκαστικά κακό. Λογικά και όσοι από τους " 12 anni 24 allenatori" τον προλάβανε και τον είχαν στάνταρ βασικό, κάτι ξέρανε, κάτι βλέπανε βρε παιδί μου!!!! :-)
Δεν είναι ο γαμάω και δέρνω αμυντικός, ναι δεν είναι Σεϊταρίδης ούτε Κυριάκος αλλά ότι μπορεί και ότι ξέρει το κάνει. Έπειτα φέτος πολλά λάθη του έχουν ξεκινήσει από την προσπάθεια του να καλύψει τρύπες άλλων...με έξυπνο ή χαζό τρόπο δεν το εξετάζω τώρα.
Χθες έκανε μια φοβερή κίνηση στο δεύτερο ημίχρονο , μετά τα 2 γκολ και την αυτοπεποίθηση στα ύψη, ο Βαβζίνιακ είχε χάσει τον παίκτη ( ο Μουσλίμοβιτς ήταν? δεν θυμάμαι) και τρέχει πίσω του ο Λουκάς και τον κόβει θεαματικά και χωρίς φάουλ πάνω απ όλα.
Σήμερα μετά από αυτή του την πάρα πάρα πολύ καλή εμφάνιση, σε όλα τα αθλητικά site και τις περισσότερες εφημερίδες υπήρχε το tribute στον "παρεξηγημένο" Βυντρα και όλοι μα όλοι λένε ένα πράγμα, αυτό που λέγανε και παλιότερα, ότι είναι παίκτης ψυχολογίας. Αν η ψυχολογία του είναι καλή, κάνει παιχνίδι...αν όχι...βράστα χαράλαμπε....
Βέβαια θα έλεγε κάποιος (οκ εγώ θα το λεγα) δεν είναι και παράλογο να μην μπορείς εύκολα να παίξεις όταν σε βρίζει ένα γήπεδο χρόνια είτε σε κάθε λάθος που θα κάνεις είτε απλά γιατί υπάρχεις. Είναι ένας τύπος σε κάποια σειρά πίσω μας στα διαρκείας που ειδικά σε έναν αγώνα, όποιος παίκτης πίσω από την σέντρα και να έπιανε την μπάλα αυτός τον Βύντρα έβριζε!!! Είτε είχε την μπάλα ο Σαριέγκι είτε ο Σπυρόπουλος ο Βύντρα άκουγε τα εξ αμάξης!
Είναι ο αγαπημένος μας αποδιοπομπαίος τράγος! Δεν διαφωνώ ότι κάνει λάθη, τραγικά συχνότατα αλλά οκ ρε παιδιά, φτάνει, ας τον αφήσουμε να παίξει λίγο μπάλα...όσο μπορεί, μην κάνουμε λες και έχουμε στην ομάδα τον Ροναλντίνιο ή ξέρω 'γω ποιον και του τρώει τη θέση! Ειδικά φέτος δεν ξέρω αν φταίει ο Τεν Κάτε ή αν του πάει καλύτερα να παίζει στόπερ, αλλά έχει βελτιωθεί πάρα πολύ! Προσπαθεί, τρέχει, κόβει. Εντάξει τον κράζει και η εξέδρα λιγότερο απ' άλλες χρονιές είναι η αλήθεια, ίσως σαν να βαρέθηκαν να τα βάζουν μαζί του ή να αποφάσισαν να του δώσουν μια ευκαιρία...κι αυτός έκανε τα χθεσινά..

Στο πρώτο γκολ, ήταν μουδιασμένος, σαν να μην το είχε πολυπιστέψει...σαν να φοβόταν τις αντιδράσεις δεν ξέρω...αλλά όταν ακούστηκε το πρώτο "Λού-κα Βύ-ντρα Οε Οε Οε, Οε Οε Οε" ίσως να άρχισε λίγο να το πιστεύει, ότι ίσως φέτος να μην του φωνάζουν πολύ, επειδή έχει βελτιωθεί αισθητά...ίσως να αλλάζουν γνώμη γι αυτόν...
Στο δεύτερο γκολ το χαμόγελο του και ο πανηγυρισμός του τα έλεγε όλα...μπορώ κάπως να φανταστώ τα πόσα συναισθήματα θα τον κατέκλυζαν εκείνη τη στιγμή, η χαρά της επιβεβαίωσης, ο κόσμος που τόσο τον είχε ταπεινώσει τα προηγούμενα χρόνια να το αποθεώνει.
Ήταν φοβερό συναίσθημα να βλέπεις όλους αυτούς που τόσα χρόνια γκρίνιαζαν, να σηκώνονται και να φωνάζουν ρυθμικά το όνομα του και να σταματάνε μόνο για το " Σκόρερ για την ομάδα μας...με το νούμερο 24...ο Λουκάς ...ΒΥΝΤΡΑΑΑΑ" :-) Δεν ξέρω αν το βράδυ όταν πήγε σπίτι του πήρε τη μαμά του τηλέφωνο και της είπε " Είδες μαμά? Μια φορά φωνάζαν το όνομα μου για καλό!" ίσως να έκλαιγε κιόλας συγκινημένος...δεν ξέρω, εγώ όμως χάρηκα που ο κόσμος έκανε αυτό το πράγμα για τον Λουκά. Ακόμα και αν ήταν μια τεράστια κωλοτούμπα από τους περισσότερους, τουλάχιστον φαντάζομαι, ότι την επόμενη φορά πριν τον βρίσουν για την λάθος σέντρα ή την άστοχη παρέμβαση να το σκεφτούν λίγο περισσότερο. Να θυμηθούν το χθεσινό του παιχνίδι και να πουν από μέσα τους "δώστου άλλη μια ευκαιρία".
Δεν θυμάμαι αν ήταν στο παιχνίδι με τον Ηρακλή ή τον Εργοτέλη, φέτος στον πρώτο γύρο που η ομάδα έπαιζε αισχρά και έκανε αλλαγή ο Τεν Κάτε και έβαλε τον άλλον κακομοίρη τον Τζιόλη...τι γιουχάρισμα ήταν αυτό παναγίτσα μου !!!! Ένα ολόκληρο γήπεδο τον έκραζε...όχι αναγκαστικά επειδή ήταν αυτός αλλά επειδή
η ομάδα ήταν χάλια και αυτός ήταν ο μόνος ίσως άνθρωπος που δεν αντέχανε να δουν στην ενδεκάδα. Ο άνθρωπος που έπαιζε μπάλα σαν να είχε καταπιεί μπαστούνι.
Ο άνθρωπος που λίγες μέρες μετά, στο γήπεδο της Βρέμης, έκανε την Ευρώπη και εμάς να υποκλιθούμε παίρνοντας την ομάδα στη πλάτη του και πηγαίνοντας την στο θεαματικό 0-3 απέναντι στη Βέρντερ. Ο άνθρωπος που έτρεξαν τόσοι φίλαθλοι στο αεροδρόμιο να τον υποδεχτούν θριαμβευτή μαζί με την υπόλοιπη ομάδα αλλά δεν φαινόταν να το χαίρεται και σε αντίθεση με τους συμπαίκτες του μπήκε γρήγορα στο πούλμαν. Ο παίκτης που όταν έγινε η μεταγραφή του τώρα τον Γενάρη, είπε ότι θα θελε να μείνει στη Γερμανία και να μην ξαναγυρίσει.
Μπορούμε ειλικρινά να τον αδικήσουμε? Δεν ξέρω, δεν μπορώ με σιγουριά να πω πότε έπαψε ένας παίκτης να μας φαίνεται καλός και πότε ή πως τον κάναμε ξανά παικταρά. Ο Βύντρα, ο Τζιόλης ακόμα και ο Λεοντίου (με τα κόκκινα παπούτσια του, το γούρι του από τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα) ποτέ δεν ήρθαν στην ομάδα σαν μεσσίες, ήρθαν για να βοηθήσουν και στον τρόπο που μπορούσαν βοήθησαν και βοηθούν. Ο τελευταίος ήταν άτυχος και σ' αυτό που φαινόταν να είναι η χρονιά του, τραυματίστηκε άσχημα. Όταν επιστρέψει, το ποιο πιθανό είναι το να μην είναι πια ο ίδιος αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Πρέπει πραγματικά λοιπόν να μας κάνει εντύπωση όταν αυτοί οι παίκτες δεν μας συμπαθούν και πολύ εμάς τους φιλάθλους? Αν αισθάνονται αδικημένοι και πικραμένοι? Μας κάνει πραγματικά πλέον εντύπωση που όταν βγαίνει ο Παναθηναϊκός για ζέσταμα με μπροστάρη τον Λουκά, ο τελευταίος μας γυρνάει την πλάτη πριν χειροκροτήσουν την εξέδρα? Αν το κάνει και στο επόμενο παιχνίδι θα μας φανεί πάλι άσχημο?
Έπειτα εμείς τόσα χρόνια δεν του γυρνούσαμε την πλάτη? Μήπως είναι καιρός να δούμε πως είναι να στο κάνουν αυτό? Τι λέτε? Μήπως?

ΥΓ. Όλοι θυμήθηκαν και το παιχνίδι του Βύντρα το 2005 απέναντι στον Ροναλίντιο , ξέρετε , αυτόν που ήταν στη Μπαρτσελόνα και πήγε στην Μίλαν. Στο Παναθηναϊκός - Μπαρτσελόνα 0-0. Κρίμα που οι επόμενες αγωνιστικές μας αποτυχίες μας κάναν να το ξεχάσουμε.





Το κείμενο που διαβάσατε παραπάνω, το είχα γράψει πέρσι σε άλλο blog (όπως βλέπετε και από την ημερομηνία) αμέσως μετά από τη νίκη μας επί του (μ)Πάοκ με δύο γκολ του Βύντρα. Πλέον εκτός από μένα και μερικούς άλλους, όλοι σχεδόν οι Παναθηναϊκοί παραδέχονται ότι ο Λουκάς έχει δείξει θεαματική βελτίωση.
Την Κυριακή λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν είδα το παιχνίδι με τον Ηρακλή και είδα μόνο κάποια highlights (sic) σε δύο εκ των οποίων ο Λουκάς έσκασε κάτι τρίπλες...OMFG!!! We love Lucas και δεν συμμαζεύεται... Συνεχίζω να πιστεύω ότι είναι παίκτης ψυχολογίας κλπ και χαίρομαι που φέτος αυτή έχει ανέβει. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τα σκηνικά που διαδραματίστηκαν στον Βέρτη, φαίνεται πως το ίδιο έχει γίνει και στην ψυχολογία όλων των παικτών.
Αυτό που πρέπει τώρα να γίνει είναι να πάνε την Κυριακή στα Γιάννενα και να κλείσουν το σπίτι του Πας (μου την έσπασε ο τρόπος που μας φέρθηκαν στον ημιτελικό του κυπέλλου) ώστε να πάρουμε το πρωτάθλημα με το στρογγυλό νούμερο των 70 βαθμών.
Έπειτα να πάνε στον τελικό κυπέλλου και να βουλώσουν το στόμα στα σκουλήκια που έχουν βγάλει γλώσσα και δεν ξέρουν τι λένε. Να μπορέσουμε και μεις να πάμε στην διπλή απονομή να γλεντήσουμε το double (λέτε να πάρει και η Εθνική το μουντιάλ όπως το 2004 πήραμε το ευρωπαϊκό?).

Υγ. Προσπαθώ να ανεβάσω αυτό το κείμενο περίπου από τις 12:00 και κοντεύει 14:00. Με τίποτα δεν καταφέρνω να το φτιάξω όπως θέλω. Επιπλέον το blog θεωρεί ότι το κείμενο μου πρέπει να πιστωθεί στον psi, μόνο και μόνο επειδή με βοήθησε στην αρχή με την μεταφορά του κειμένου... όταν δεν με θέλει, δεν με θέλει πως να το κάνω τώρα!

Μαθήματα δημοσιογραφίας....

Ενα ωραίο post από τον prasinotomaros περί  ελληνικής δημοσιογραφίας που έγραψε στο 





Το λινκ...